جشنواره اینترنتی نوروز

مسابقه و جشن اینترنتی وبلاگنویسی نوروز 87

ساعت ٤:٤٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  

Norooz (Nowruz, Nevruz, Newruz, Navruz) in Persian means "New [-year]-day".  It is the beginning of the year for the peoples of Iran (Greater Iran, including: Afghanistan, Arran (nowadays the Republic of Azerbaijan) and Central Asian Republics.  

Turkey too has decided to declare Norooz a holiday.  It is also celebrated as the New Year by the people of the Iranian stock, particularly the Kurds a, in the neighboring countries of Georgia, Iraq, Syria, and Turkey.

It begins precisely with the beginning of spring on vernal equinox, on or about March 21. Tradition takes Norooz as far back as 15,000 years--before the last ice age.  King Jamshid (Yima or Yama of the Indo-Iranian lore) symbolizes the transition of the Indo-Iranians from animal hunting to animal husbandry and a more settled life in human history.  Seasons played a vital part then.  Everything depended on the four seasons.  After a sever winter, the beginning of spring was a great occasion with mother nature rising up in a green robe of colorful flowers and the cattle delivering their young.  It was the dawn of abundance.  Jamshid is said to be the person who introduced Norooz celebrations.

Avestan and later scriptures show that Zarathushtra improved, as early as 1725 BCE., the old Indo-Iranian calendar. The prevailing calendar was luni-solar.  The lunar year is of 354 days.  An intercalation of one month after every thirty months kept the calendar almost in line with the seasons. Zarathushtra, the Founder of the Good Religion, himself an astronomer, founded an observatory and he reformed the calendar by introducing an eleven-day intercalary period to make it into a luni-solar year of 365 days, 5 hours and a fraction. Later the year was made solely a solar year with each month of thirty days.  An intercalation of five days was, and a further addition of one day every four years, was introduced to make the year 365 days, 5 hours, and a fraction. Still later, the calendar was further corrected to be a purely solar year of 365 days 5 hr 48 min 45.5 sec.  The year began precisely with the vernal equinox every time and therefore, there was no particular need of adding one day every four years and there was no need of a leap year. This was [and still is] the best and most correct calendar produced that far.

Some 12 centuries later, in 487 B.C.E., Darius the Great of the Achaemenian dynasty celebrated the Norooz at his newly built Persepolis in Iran. A recent research shows that it was a very special occasion.  On that day, the first rays of the rising sun fell on the observatory in the great hall of audience at 06-30 a.m., an event which repeats itself once every 1400-1 years.  It also happened to coincide with the Babylonian and Jewish new years.  It was, therefore, a highly auspicious occasion for the ancient peoples. The Persepolis was the place, the Achaemenian king received, on Norooz, his peoples from all over the vast empire.  The walls of the great royal palace depict the scenes of the celebrations.

We know the Iranian under the Parthian dynasty celebrated the occasion but we do not know the details.  It should have, more or less, followed the Achaemenian pattern.  During the Sasanian time, preparations began at least 25 days before Norooz.  Twelve pillars of mud-bricks, each dedicated to one month of the year, were erected in the royal court.  Various vegetable seeds--wheat, barley, lentils, beans, and others--were sown on top of the pillars.  They grew into luxurious greens by the New Year Day.  The great king held his public audience and the High Priest of the empire was the first to greet him.  Government officials followed next.  Each person offered a gift and received a present.  The audience lasted for five days, each day for the people of a certain profession. Then on the sixth day, called the Greater Norooz, the king held his special audience.  He received members of the Royal family and courtiers.  Also a general amnesty was declared for convicts of minor crimes.  The pillars were removed on the 16th day and the festival came to a close.  The occasion was celebrated, on a lower level, by all peoples throughout the empire.

Since then, the peoples of the Iranian culture, whether Zartoshtis, Jews, Christians, Muslims, Baha’is, or others, have celebrated Norooz precisely at the time of vernal equinox, the first day of the first month, on about March 21.

Today, the ceremony has been simplified.  Every house gets a thorough cleaning almost a month before. Wheat, barley, lentils, and other vegetables seeds are soaked to grow on china plates and round earthenware vessels some ten days in advance, so that the sprouts are three to four inches in height by Norooz. A table is laid. It has a copy of the sacred book (the Gathas for Zarathushtrians), picture of Zarathushtra (again for Zarathushtrians), a mirror, candles, incense burner, bowl of water with live gold fish, the plates and vessels with green sprouts, flowers, fruits, coins, bread, sugar cone, various grains, fresh vegetables, colorfully painted boiled eggs like the “Easter eggs,” and above all, seven articles with their names beginning in Persian with the letter s or sh. The usual things with s are vinegar, sumac, garlic, samanu (consistency of germinating wheat), apple, senjed (sorb?), and herbs. Those with sh include wine, sugar, syrup, honey, candy, milk, and rice-pudding. Here in North America, these may be substituted with English words that would alliterate, rhyme, or make mouths water. The seven articles are prominently exhibited in small bowls or plates on the table. The whole table, beautifully laid, symbolizes the Message and the Messenger, light, reflection, warmth, life, love, joy, production, prosperity, and nature. It is, in fact, a very elaborate thanksgiving table for all the good beautifully bestowed by God.

Family members, all dressed in their best, sit around the table and eagerly await the announcement of the exact time of vernal equinox over radio or television. The head of the family recites the Norooz prayers, and after the time is announced, each member kisses the other and wishes a Happy Norooz. Elders give gifts to younger members. Next the rounds of visits to neighbors, relatives, and friends begin. Each visit is reciprocated. Zarathushtra’s Birthday and Norooz festival are celebrated by Zartoshtis at social centers on about 6 Farvardin (26 March). Singing and dancing is, more or less for the first, a daily routine.  The festivity continues for 12 days, and on the 13th morning, the mass picnic to countryside begins. It is called sizdeh-be-dar, meaning “thirteen-in-the-outdoors.” Cities and villages turn into ghost towns with almost all the inhabitants gone to enjoy the day in woods and mountains along stream and riversides. People sing, dance, and make merry. Girls of marriageable age tie wild grass tops into knots and make a wish that the following Norooz may find them married and carrying their bonny babies.



کلمات کلیدی: norooz ،کلمات کلیدی: nurooz ،کلمات کلیدی: noruz ،کلمات کلیدی: norouz
ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ وحشی بافقی گلها میخندند برگها سبز می شوند  و آرزو هنوز پیر نشده  دلم همیشه و همیشه ... به باغ سبز پشت دیوار دل بسته است و کلید آن را من پیدا خواهم کرد  هنوز بچگانه ترین رویاها... من را به حقیقت می رساند  اگر چه خسته تر از آنم که گرگم به هوا بازی کنم ولی پیر و دلشکسته نشده ام  من بدون رویا زنده نمی مانم فردا... پشت باغ رویا ... گلهای ارزو... من را ...به حقیقت می رسانند و من تا همیشه اگر چه خسته ... می خندم باور کن !  
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ از دریچه ماهبشارت می دهد "مفتون" و می بالد بشیری را اشارت می کند یعنی که آوردم "مشیری" را مشیری دیری دیدار دید و دوری منزل به یکجا کرد درمان درد دوری را و دیری را چنان دو شیر افسانه دو شاعر در کنار من سر من زان میان بربوده تاج اردشیری را عصای پیری ام چندی جوانی رانده بود از در به یک مشت جوانان باز کوبیدیم پیری را نوید سربلندی را دو چشم روشنم دادند امان از عینکم کآموخت چندین سربه زیری را "بهار" و "شهرزاد" امشب غزل خواندند و رقصیدند به هم بستند و بشکستند از هم سیب سیری را چه جای "دلکش" و "مرضیه" کاینها زیر و رو سازند همه تصنیف "ضرابی" و آواز "وزیری" را نظیر اشک خود دردانه کم دیدم خدا را شکر که با ما دارد ارزانی متاع کم نظیری را مجلات هنرمندی مدیری گر مرا بخشند مشیری می کند اشغال میز سردبیری را به دیدار مشیری "مهدی روشن ضمیر" آمد که از آیینه سبقت می برد روشن ضمیری را من از "نوروزی" والا گهر دارم به جان منت که چون جان دوست می دارد فریدون مشیری را نباشی خار راه ای دل که خلق از پا دراندازد عصا باشی که دائم دوست دارد دستگیری را پس از بوسیدن قبر "صبا" خواهم مشیری جان سلام من برد "نیما" و "پژمان" و "امیری" را


کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٤٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ زر نبرم خبر برم شاید بهار حجم بزرگ «ای کاش»  روی کول . جام شرنگ تلخی روزها  پشت سر . آه بلند حسرت دوران ، در گلو  بغض نبود همنفس ، در کنار                          خاموش می کند کور سوی امید را .                            * * *ساکت سکوت می کند ؟ سالک عبور می کند ؟ سایه سفید می شود ؟ ابری فرا رسید شاید که گل نم باران بر صورت چروک و ترک خورده ی زمین ، مرهم شود .                                           شاید بهار،                                                         شاید !                                                                فروردین 87-------------------------------------------------------------------------------------     سعادت بی نظیریه اگر وقتی کم کم داریم برزگ می شیم ، از همون وقتی که قدم های اول رو بر می داریم ، کسی باشه که راه رو بهمون نشون بده.     کسی باشه که همون موقع که تازه داریم می فهمیم «دنیا یعنی چی ؟ » درگوشمون زمزمه کنه که « این همه ی چیزی نیست که تو می تونی بهش برسی .»      قبلا هم گفتم از پدری که بیش از یه پسر به پدرش بهش مدیونم . شعر بالا از اوست .شاید تلخ به نظر بیاد ولی من بند دومش رو دوست دارم .  و به نظرم خالی از حسن نیست اگه گاهی هم از دریچه ی چشم آدمی به سن و سال پدرم به دنیا نگاه کنیم .   
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٤۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ سپیده هابا برقک آمد آن شب ِ باران بمن رسیدیک حالت عجیب به رگهام قد کشیدجولان زد خیال ِ تَرَش ابر ِ لحظه هارویید با نشاط ز شوخی لبم گزیدتن پر شگوفه پر ز جوانه سپید ، سبزپیچید در حریر ِ تنم باغ ِ از امیدبا تازه تازه تازه ترین شاعرانه هابارید از شِگفتیی اسرار صد کلیداحساس ِ بچه گانه ِ شوقم نفس ، نفس بر تار های مخملیی لحظه میدویدآن سَرگََم ِ ترنم ِ باران ِ دلنشینزیبا ترین سرود بگوش ِ که میشنیدآتش گرفت از لب ِ هر واژه بوسه یبر خط ِ استوای تنم داغ داغ چیدبردم پناه گم شدم از خود دقایق ِتا در نگاه ِ آیینه یی اش شوم پدیدباران بود و فصل بهاریی سال ِ نونوروزیی ز او به قشنگیی روز ِ عید 
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:۳٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ  ایرانم آرزوست هویت ایرانی ریشه در اسطوره‌هایی دارد که از هزاران سال پیش نیاکان ما آن‌ها را خلق کردند و استمرار بخشیدند و داستان‌های حماسی درباره شاهان و پهلوانان آرمانی ایرانیان چون کیخسرو و گرشاسپ و آرش و رستم، در تاریخ ایران پشتوانه‌های فکری و معنوی نیرومندی بود که همبستگی ملّی را سخت تقویت می‌کرد. از سپیده‌دم تاریخ تاکنون به‌رغم آن‌که ایران بارها در معرض هجوم دشمنان خود بوده، و گاه شکست‌های وحشتناکی متحمّل شده و سرتاسر کشور به‌دست بیگانگان افتاده، ولی ایرانیان هیچ‌گاه هویت خود را فراموش نکردند و در سخت‌ترین روزگاران که گمان می‌رفت همه‌چیز نابود شده، حلقه‌های مرئی و نامرئی هویت ملّی چنان آنان را با یک‌دیگر پیوند می‌داد که می‌توانستند ققنوس‌وار ازمیان تلی از خاکستر دگربار سر برآورند.شاهنامه منبعی بسیار غنی از میراث مشترک ایرانیان است که در آن می‌توان استمرار هویت ایرانی را از دنیای اسطوره‌ها و حماسه‌ها تا واپسین فرمان‌روایان ساسانی آشکارا دید. فردوسی بی‌گمان در احیای زبان فارسی که از ارکان هویت ملّی است، نقش بی‌چون‌وچرایی داشته‌است و محتوای شاهنامه دارای ویژگی‌هایی است که سبب شده‌است تا هویت ملّی تا امروز استمرار یابد. برخی از این ویژگی‌ها عبارت‌اند از:1.یک‌پارچگی سیاسی: در سراسر شاهنامه هیچ دوره‌ای نیست که ایران بدون فرمان‌روا باشد حتّی فرمان‌روای بیگانه‌ای چون اسکندر را از تاریخ حذف نکرده، بلکه هویت ایرانی بدو داده‌اند.2. یک‌پارچگی جغرافیایی: از آغاز شاهنامه تا دوران فریدون، فرمان‌روایان ایرانی بر کلّ جهان فرمان می‌رانند و از ایرج به بعد بر ایران‌شهر که تا پایان شاهنامه کانون رویدادهاست، هرچند در دوره‌های مختلف مرزهای ایران‌شهر تغییر می‌کند. مثلاً زمانی ارمنستان بخشی از قلمرو ایران است و زمانی دیگر نیست.3. یک‌پارچگی روایات: در شاهنامه برخلاف دیگر منابع فارسی و عربی دربارة تاریخ ایران روایات یک‌دست است. بدین‌معنی که خواننده هیچ‌گاه با روایات گوناگونی از یک رویداد واحد روبه‌رو نمی‌شود.این ویژگی‌ها به خود شاهنامه مربوط نمی‌شود، بلکه هرسه در کتابی به پهلوی به نام خودای نامگ (xwadāy-nāmag) ، تاریخ رسمی دورة‌ ساسانی که در زمان خسرو انوشیروان مدوّن شده، جمع بوده‌است . این کتاب از قرن دوم هجری به بعد به عربی و فارسی ترجمه شد و منظومه‌های گران‌قدری براساس تحریرهای منثور فارسی شکل گرفت و فردوسی کاخ بلند نظم خود را بر پایة یکی از تحریرهای فارسی خدای‌نامه، یعنی شاه‌نامه ابومنصوری تألیف یافته به سال 345 هجری پی افکند. بنابراین هنرِ اصلی فردوسی در انتخاب مهم‌ترین منبع در زمینة تاریخ و حماسة ملّی است که حاکی از نبوغ اوست در درک شرایط اجتماعی و فرهنگی و سیاسی ایران در آن روزگاران.در عصر تاریخی شاهنامه، ایده ایرانی یک‌پارچه به‌لحاظ سیاسی و دینی در سه مقطع آشکارا قابل تشخیص است و در سرتاسر دورة ساسانی به‌عنوان جریانی مستمر حضور دارد: مقطع نخست، زمانِ دارای دارایان، آخرین پادشاه کیانی در تاریخ ملّی است که داریوش سوم، آخرین پاده هخامنشی را فرایاد می‌آورد و برخی رویدادهای مربوط به پادشاهی اوست که در دوران این پادشاه کیانی بازتاب یافته‌است. دوران این پادشاه در خدای‌نامه محلّ تلاقی دو ایده کلیدی در اندیشه ایرانیان باستان است: یکی ایده ایرانی یک‌پارچه به‌لحاظ سیاسی با مرکزیت ایران‌شهر و دیگری ایده دینی واحد در سراسر قلمرو پادشاهی. تدوین‌کنندگان خدای‌نامه ایرانی یک‌پارچه به‌لحاظ سیاسی و دینی در عصر هخامنشی را در دوره دارای دارایان تجسّم بخشیدند. به گـزارش دینـکرد و ارداویراف‌نامه ، دارای دارایان 2 نسخه از همة نسک‌های اوستا را در اختیار داشت که یکی در خزانة شاهی نگهداری می‌شد و دیگری در دز نِبِشت، ولی اسکندر مقدونی آن‌ها را برآورد و سوخت. بنابراین اسکندر هم یک‌پارچگی سیاسی ایران‌شهر را درزمان دارای دارایان نابود کرد و هم یک‌پارچگی دینی را. هم‌چنان‌که از زمان اسکندر، قلمرو ایران‌شهر مرکزیت خود را ازدست داد و به ایالت‌هایی با شاهان مختلف تقسیم شد، اوستا نیز که نماد یک‌پارچگی دینی آن دوران بود، پراکنده گشت و ازهمین‌رو فرمان‌روایان سراسر دوران اسکندر تا اردشیر یکم ساسانی را «ملوک‌الطّوایف» خوانده‌اند. مقطع دوم، پادشاهی اردشیر بابکان است که از یک سو به گزارش تاریخ طبری ، مدعی بود به کین‌خواهی پسرعم خود دارای دارایان برخاست و بنابر گزارش کارنامه اردشیر بابکان ، سراسر ایران‌شهر را در نظام پادشاهی واحدی متمرکز ساخت و از دیگر سو به هیربدان عصر خود، تنسر یا توسر دستور داد تا متون پراکنده اوستای عهد اشکانی را گِرد آورد و سامان بخشد. متون پهلوی، شکل‌گیری دوباره یک‌پارچگی سیاسی و دینی در زمان ساسانیان را با عباراتی چون: abāzārāyīh ī Ērānšahr و Abāz ō ewxwadāyīh بیان کرده‌اند. ولی دراین‌باره مسئله بحث‌انگیز این است که در شاهنامه و خدای‌نامه، گذشته از خاطره مبهمی از داریوش سوم هخامنشی که در دارای‌دارایان کیانی باقی مانده، سخنی از پادشاهان ماد و هخامنشی نیست و مسئله‌ای که ذهن پژوهش‌گران تاریخ ملّی را مشغول داشته این است که آیا ساسانیان از پادشاهان هخامنشی اطّلاعی نداشته‌اند؟ در حالی که آنان از همان ایالتی برخاستند که سالیان سال موطن و تخت‌گاه هخامنشیان بوده‌است. نخست این فرضیه پیش کشیده شد که علّت خالی بودن تاریخ ملّی از ذکر پادشاهان ماد و پارس این است که داستان‌های مربوط به نواحی جنوب و مغرب ایران در دورة اشکانیان به‌تدریج جای خود را به داستان‌ها و روایاتی سپرد که هستة اصلی آن از قوم اوستایی یا کیانی برخاسته بودند. تأثیر و نفوذ محافل دینی زردشتی در تدوین خدای‌نامه سبب شد تا ساسانیان از هخامنشیان بی‌اطّلاع بمانند . بی‌گمان تأثیر محافل زردشتی را در حذف تاریخ هخامنشی از تاریخ ملّی نمی‌توان نادیده گرفت ولی برخی ایران‌شناسان شواهدی عرضه کرده‌اند که نشان می‌دهد برخلاف آن‌چه در تاریخ رسمی دوره ساسانی گزارش شده، ساسانیان از هخامنشیان بی‌اطّلاع نبوده‌اند ، برخی از این شواهد عبارت‌اند از:1. در مجموعة مانوی کلن، قطعه‌ای هست که در آن مانی اردشیر یکم را « دارا اردشیر» نامیده‌است و این نامِ ترکیبی گواه کوشش آگاهانة ساسانیان است که خود را با دودمان شاهی هخامنشی پیوند دهند.2. ساسانیان سنگ‌نبشته‌ها و پیکره‌نگاری‌های خود را نزیکِ سنگ‌نبشته‌های هخامنشیان در فارس برپا کردند و با همان عناوینی خود را معرّفی کرده‌اند که پادشاهان هخامنشی .3. سکوت تاریخ ملّی دربارة هخامنشیان مدرک قانع‌کننده‌ای برای این نظر نمی‌تواند باشد که پادشاهان اوّلیة ساسانی از هخامنشیان بی‌اطّلاع بوده‌اند. هم‌چنان‌که از سکوت خدای‌نامه و شاهنامه دربارة کرتیر موبدان موبد پرآوازة ساسانی یا کشمکش‌های نرسه با بهرام سکانشاه نمی‌توان نتیجه گرفت که ساسانیان از کرتیر یا این کشمکش‌ها اطّلاعی نداشته‌اند . 4. یهودیان، ارمنیان و مسیحیان نسطوری که در ایران دورة ساسانی می‌زیسته و گاه روابط نیکویی با دربار داشته‌اند، بعید است که اطّلاعات موجود در کتاب مقدّس دربارة هخامنشیان به‌ویژه کورش را به ساسانیان انتقال نداده‌باشند .     سرانجام مقطع سوم زمان خسرو انوشیروان در قرن ششم میلادی است که این معمار واقعی شاهنشاهی ساسانی از یک سو پس‌از کشته شدن پدربزرگش پیروز در جنگ با هپتالیان و تاخت‌وتاز اقوام وحشی در مرزهای شمالی یک‌پارچگی سیاسی غرور ملّی از دست رفتة ایرانیان را بازسازی کرد و از دیگر سو به دنبال تشتّّت دینی در زمان پدرش قباد یکم که پیامد ظهور مزدک و رواج آموزه‌های او بود، دستور داد تا روایات پراکندة دینی و ملّی در قالب خدای‌نامه مدوّن گردد. گذشته از این به روایتی، در همین زمان مجمعی از موبدان زردشتی به ریاست وه‌شاپور موبدان موبد خسرو انوشیروان، 21 نسک اوستا را تعیین کرد و به اتّفاق نظر بر رأی خود مهر نهاد . خدای‌نامه تاریخی بود مشتمل بر زنجیره‌ای پیوسته از دودمان‌ها و شاهانی که از قدیم‌ترین ایام تا زمان تدوین آن یکی پس از دیگری بر ملّت و کشوری واحد فرمان می‌راندند این امر به‌علاوة شرح دلاوری‌ها و پهلوانی‌های پهلوانان در هر دوره می‌توانست غرور ملّی ایرانیان را در جنگ با دشمنان شمالی بیدار و تقویت کند. شرح پُرآب‌وتاب جنگ‌های مداوم ایران و توران در دورة کیانی و تطبیق تورانی و ترک، ابزار مناسبی بود برای ترویج روحیة فداکاری و جان‌فشانی در دفاع از مرز و بوم ایران‌شهر دربرابر دشمنان شمالی.پس‌از فتح ایران به‌دست اعراب مسلمان، یک‌پارچگی سیاسی و دینی از ایران رخت بربست. ولی ایده ایرانی یک‌پارچه با ترجمة خدای‌نامه به زبان عربی و فارسی دری باقی ماند و در قرن چهارم هجری با سرایش شاهنامه شکل نهایی یافت. به‌تازگی تابوتی در استانبول کشف شده که به یک ایرانی مسیحی به نام خرداد پسر هرمَزدآفرید که در قرن نهم میلادی به بیزانس سفر کرده‌بود، تعلّق دارد. در کتیبه‌ای که به پهلوی برروی این تابوت نوشته شده، خرداد موطن خود را که در آن زمان بخش شرقی سرزمین خلافت اسلامی بوده، و آن را دارالسلام می‌گفتند، چنین معرّفی می‌کند :az mān ī Ērānšahr, az rōstā ī čālagān, az deh ī xīštنکته جالب کتیبه این است که در زمانی که ایران‌شهر وجود خارجی نداشته یک ایرانی مسیحی موطن خود را هم‌چنان ایران‌شهر دانسته‌است.فردوسی جامه فاخری بر تحریر ویژه‌ای از خدای‌نامه پوشاند و در زمانه‌ای که هویت ایرانی جدّاً در معرض تهدید بود و بیم آن می‌رفت که فرهنگ ایرانی نیز مانند فرهنگ‌های ملل دیگر در فرهنگ قوم غالب حل شود با نمایش گذشته شکوهمند ایران، احساس ایرانی بودن را در دل‌ها نشاند. گفتیم که فردوسی تحریر ویژه‌ای از خدای‌نامه را مبنای کار خود قرار داد. این تحریر ویژه چه بوده‌است که چنین تأثیر شگرفی را برجای نهاده‌است؟ این تحریر نه تماماً ساخته و پرداختة دستگاه شاهی و دبیران دربار بوده‌است و نه ساخته و پرداختة دستگاه دینی ساسانی. به احتمال زیاد طبقة متوسّط اجتماعی و عمدتاً طبقة دهقان در شکل‌گیری و استمرار این تحریر که بی‌گمان اساس آن همان خدای‌نامة رسمی بوده، نقش اساسی داشته و ازقضا شاهنامه را نیز دهقان فرزانه‌ای سروده‌است. ویژگی اصلی این تحریر این است که در بخش مفصّلی از آن که بر آن بخش پهلوانی نام نهاده‌اند، به‌جای شاهان بیش‌تر با پهلوانان هم‌دلی شده و دربرابر، پادشاهی چون گشتاسپ که در تحریر رسمی خدای‌نامه سخت محبوب است، جاه‌طلب و نیرنگ‌باز معرّفی شده‌است.پس‌از فروپاشی شاهنشاهی ساسانی، هویت دینی ایرانی رنگ باخت، ولی ملیت‌گرایی موجود در خدای‌نامه در شاهنامه تبلور و تکامل یافت. با این‌که در دورة ظهور شاهنامه برخلاف دوران شکل‌گیری کهن الگوی آن، خدای‌نامه، یک‌پارچگی سیاسی بر ایران حاکم نبود، ولی تا اندازه‌ای می‌توان این دو دوران را با یک‌دیگر سنجید. در قرن چهارم هجری دشمنان شمالی همان ترکانی بودند که این بار جذب فرهنگ ایرانی شده و خود حکومت را به‌دست گرفته‌بودند. به‌جای امپراتوری روم، اعراب مسلمانی بودند که هویت خود را در تحقیر ملّت‌های دیگر به‌ویژه ایرانیان مسلمان می‌جستند و از دین جدید چون ابزاری برای فزون‌خواهی و باج‌خواهی هرچه بیش‌تر نیک بهره می‌بردند و از همین رو در شاهنامه تازیان در هیئت اژی‌دهاکة آزمند دشمن قدیمی ایرانیان تجسّم یافته‌است.پس‌از فردوسی هویت ایرانی نه در بستر حکومتی یک‌پارچه به‌لحاظ سیاسی و دینی، بلکه در بستری فرهنگی، ادبی و هنری استمرار یافت. ایرانیان، شاهنامه را چون شناسنامة ملّی خود حفظ کردند و منتظر فرصتی بودند تا یک‌پارچگی سیاسی و جغرافیایی روزگار کهن را زنده کنند که کردند. پس‌از خلق شاهنامه تا 500 سال بعد که صفویان یک‌پارچگی سیاسی را به ایران بازگرداندند، به‌رغم وجود حکومت‌های محلّی، ایدة ایران‌شهر هم‌چنان به حیات خود ادامه داد. گواه این معنی در مدیحه‌های شاعرانی چون خاقانی و نظامی، سنایی، خواجوی کرمانی و عبید زاکانی نهفته‌است که پادشاهان ممدوح خود را ولو آن‌که بر شهر کوچکی چون مراغه حکم می‌راندند، «شاه ایران» یا «خسرو ایران» خطاب می‌کردند.هویت ایرانی در شاهنامه در تحقیر ملّت‌های دیگر نیست که رنگ و جلا می‌یابد، که خود بر بنیادهای فکری، معنوی و اخلاقی نیرومندی استوار است و از همین رو ملّی‌گرایی ایرانیان در طول تاریخ، هیچ‌گاه به نژادپرستی منفوری چون نازیسم و فاشیسم در قرن بیستم مبدّل نشد. در قرن بیست‌ویکم ایرانیان می‌توانند با تعمیق این بنیادها، به‌ویژه بنیادهای اخلاقی که در سرتاسر شاهنامه موج می‌زند، در دنیایی که به‌سبب پیشرفت‌های برق‌آسای بشر در فنّاوری ارتباطات، بیم آن می‌رود که بسیاری از فرهنگ‌های بومی فراموش شوند، هویت ایرانی خود را حفظ کنند و آن را استمرار بخشند.سخن آخر این‌که اگر دیوان حافظ ناخودآگاه جمعی ایرانیان را بازمی‌تاباند، شاهنامه خودآگاه جمعی ایرانیان است. 
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ  صدرا

درانتهای سال و در آغاز سال نو

یاد آورم همه خاطرات خود   آن لحظه های پوچ که بی یاد دوست رفتوآن لحظه ها که به فتح و ظفر گذشت شادم ز کامیابی آن لحظه های اوج اما فغان ز لحظه های طی شده بی یاد آن نگار اندیشه ام چه خوب به یاری من شتافتتا لحظه عبور ز سال کهن به نوتصمیم ها به تجربه گیرم نه بی اساس اکنون تو ای رفیق شیفقم دمی درنگتا کی فرار می کنی از خود تو با شتاب؟ آن روزها که به باطل گذشت عمریا آن زمانکه به کامت نگشت عمر با نا امیدی و شکست نباید به سر بری زیرا به سال نوباشد برای تویک لحظه از زمانپر قدر و پر بهاافزون تر از

 تمام زمان های پیش و حال

پس قدر دان رفیق آن لحظه های ناب

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:۳٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ  و شکوفه ها و باران خاطره عیدامسال عید یک سفره هفت سین دیدم که سفره عقد هم بود!و هر هفتا سینش سین سادگی بود!به سادگی آب و انقدر زلال
که می شد عکس ماهُ توش دید!

گفتم آب! امسال عید بره رسیدن به آبی که از بالای یک کوه میومد 
طول یک رودخونه سردو که از یک مسیر کوهستانی و از لابه لای صخره ها
می گذشت پابرهنه طی کردم .هنوز پاهام کف رودخونه رو حس می کنن!وقتی رسیدم به آبشار می شد تصویری از عظمت خدارو دید! همیشه همینطوریه!بره دیدن تصاویر با عظمتی که همه جا نمیشه دید باید پابرهنه از یک راه سخت گذشتو امسال عید جمعیت عظیمی از شکوفه هارو دیدم!شکوفه های در حال قنوت !شکوفه های در حال رکوع! بعضی هاشون هم آروم از کنار من می گذشتن و به سجده می افتادن !هنوز بوی لطیفشونُ حس می کنم! 
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٢٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ گروه کوهنوردی پویا گندم بریان به روایتی گرمترین نطقه ایران و جهان   گندم بریان تپه اى به مساحت ۴۸۰ کیلومتر مربع است که از گدازه هاى سیاهرنگ آتشفشانى پوشیده شده است. این تپه به عنوان گرمترین نقطه کره زمین از سوى پروفسور پرویز کردوانى معرفى شده است که دماى آن در سایه در تابستان به ۶۷ درجه سلیسوس مى رسد و در حقیقت قطب گرمایى کره زمین بشمار مى رود.
«گندم بریان» یا «ریگ سوخته» در
۸۰ کیلومترى شمال شهر شهداد در کویر لوت واقع است و به دلیل نداشتن جاده و راه مشخص دستیابى به آن به سختى و تنها با همراهى تعداد معدودى که آشنا به مسیرها هستند امکان پذیر است. این تپه هم از لحاظ زمین شناسى و هم به عنوان یک جاذبه گردشگرى نیاز به بازشناسى و معرفى بیشتر دارد و باید زمینه دستیابى آسانتر علاقمندان به آن نیز فراهم شود. دماى هوا از آبان تا فروردین در این نقطه کره زمین قابل تحمل و طبیعى است و تنها در همین فرصت است که مى توان به سفر به گندم بریان فکر کرد.
* کویرشهداد
کویر شهداد بخشى از کویر لوت به شمار مى رود. سرزمینى با پدیده ها و شگفتى هاى ناشناخته که مى تواند پنجره اى نو به صنعت طبیعت گردى ایران بگشاید. کویر، تنها یک اقلیم و جغرافیا نیست، خوب که بنگریم تن پوش فرهنگ و تاریخ را هم بر تن لوت و عریانش مى بینیم.کویر با آسمان پرستاره، سکوت، شب هاى آرام، طلوع و غروب هاى زیبا، ســراب فریبنده، کلوت هاى افسانه اى شهر مانند که به قصرهاى شکوهمند مى مانند در کنار محوطه هاى باستانى و طعم شیرین پرتقال و رطب هاى خرماى بزمانى شهداد براى همه افراد با سلایق و ملیت هاى متفاوت جذاب است.در کنار جاذبه هاى یاد شده، رود دایمى شور با بــــــلورهاى زیباى نمک، تپه گندم بریان، گدار باروت، نمک هاى تخم مرغى شکل، منطقه بدون حیات و باکترى عمق کویر، بوته هاى گز(نبکا ) در حاشیه آن، زیبایى کویر را صد چندان کرده اند. جایى که همچون سیاره هاى ناشناخته نیاز به کشف و شناسایى بیشتر دارد.
شب کویر هم که خیال انگیز و توصیف نشدنى است چنـــــانکه در هیچ جاى دیگرى نمى توان شب هاى سرمه اى و پرستاره را این چنین تجربه کرد. شــــب که بر کویر چتر مى گسترد مى خواهى دستت را به هواى چیدن ستاره ها بالا ببرى.اینجا آسمان و زمین بهم نزدیک ترینند. هر چه روزها آسمان و خورشید پرفروغش به نامهربانى بر زمین سوخته و تفتیده کویر گرما و آتش مى پاشند شب ها اما به جبران آن، گویى با مهربانى تمام فاصله ها را از میان برمى دارند و آسمان ستاره هاى زیبایش را به سخاوت تمام به زمین مى بخشد.
* آغاز راه
دیگر بار مسافر کویر شده ایم. ماشاالله پورحسینى رئیس هلال احمر شهداد خودروى سفر به گندم بریان را مهیا کرده است.
۳ نفر از بچه هاى هلال احمر و نماینده میراث فرهنگى منطقه همراهیمان مى کنند. در ابتداى مسیر و در ورودى شهداد، گروهى دیگر از امدادگران هلال احمر با شربت «کاشکیلو» که از شکوفه هاى نخل هاى منطقه بدست مى آید به استقبالمان مى آیند. نوروز امسال هم از همه گردشگرانى که به شهداد آمدند با همین شربت پذیرایى شد. ساعت ۱۵/۴۵ از شهداد خارج مى شویم و از جاده شهداد به نهبندان از کنار روستاهاى تکاب شکالى مى گذریم.
درختان گز با جمع شدن شن هاى روان در اطرافشان مانند گلدان هاى بیابانى در کنار جاده تا «ده سیف» خودنمایى مى کنند. به این تپه ها و گزها، نبکا گفته مى شود که ارتفاع بعضى از آنها تا
۱۵ متر هم مى رسد. بلندترین نبکاى جهان با ۱۵ متر ارتفاع در روستاى
کریم آباد شهداد وجود دارد. هرچه جلوتر مى رویم زمین از پوشش گیاهى خالى تــر مى شود و تنها
۵ کیلومتر پس از ده سیف در ۳۰ کیلومترى شهداد، پوشش گیاهى کاملا ناپدید مى شود و کویر تا آنجا که چشم کار مى کند آغوش به رویمان مى گشاید.
کلوت ها که مانند یک شهر بزرگ به نظر مى رسند از دور دیده مى شوند اما چون مسیر ما گندم بریان است در کیلومتر
۴۵ از جاده اصلى جدا مى شویم و از مسیر قدیمى که کاروان هاى شتر تا دهه ۳۰ و برخى کامیون ها تا دهه ۷۰ از آن استفاده مى کردند راه را ادامه مى دهیم. راه مشخصى وجود ندارد، از گروه ۵ نفره آنها که پیش از این تا تپه گندم بریان رفته اند راه را از بیراهه ها مى یابند و راننده خودرو با سرعتى که حداکثر به ۲۵ کیلومتر مى رسد با احتیاط به سمت تپه مى راند. ساعت ۱۷ به نخستین کلوت ها مى رسیم. سراب در کویر موج مى زند و کلوت هاى کوچک و بزرگ قایق وار بر آن شناورند. خدا در کویر بدون سفال و متال، رنگ و سنگ، شهرى آفریده که ساعت ها از دیدنش مبهوت مى شوى.
از میان کلوت ها که به خیابان هاى شهر کلوخى مى مانند مى گذریم در حالى که لحظه اى چشم از این عارضه هاى کلوخى که در اثر فرسایش بادى و آبى به وجود آمده اند بر نمى داریم. طول منطقه اى که کلوت ها در آن جاى دارد
۱۴۵ کیلومتر و عرض آن حدود ۸۵ کیلومتر است. شهرى بدون جمعیت و با ۱۱ هزار کیلومتر مربع وسعت که از شهرهاى بزرگ جهان بزرگتر و زیباتر است. ۷۵ کیلومتر از شهداد و ۳۰ کیلومتر از جاده اصلى شهداد به نهبندان دور شده ایم که به نمک هاى تخم مرغى شکل برخورد مى کنیم.
در این محل به دلیل نزدیکى به رود شور، با تبخیر آب، نمک برجاى مانده است و به مرور زمان، آب در ستون هاى ایجاد شده بالا آمده و با تبخیر بر ارتفاع نمک افزوده شده است و در نهایت نمک به صورت تخم مرغ، گنبدهاى کوچکى ساخته است.
هزار متر آن طرفتر به رود شور با بستر سفید رنگ و پوشیده از نمک مى رسیم. براى رسیدن به تپه باید از رود بگذریم اما حالت باتلاقى در بستر رود که منجر به نشستن خودرو در کف رود و گیرافتادن آن مى شود ما را از این مسیر منصرف مى کند.
گندم بریان با لبه اى سیاه رنگ در سمت راست رود دیده مى شود. راه را در امتداد رود با خودرو ادامه مى دهیم تا به تپه نزدیکتر شویم. پس از یک کیلومتر توقف مى کنیم و با برداشتن
۳ ظرف آب راه تپه را پیاده در پیش مى گیریم. آب رود شور جریان دارد، از محلى که نمک هاى کف رود محکم تر است از رود مى گذریم.
سطح زمین از سنگریزه هاى سیاه پوشیده شده است. راه رفتن در شنزار نفس گیر است.دو تا از ظرف هاى آب را در مسیر مى گذاریم تا با سبکتر شدنمان راحت تر و سریعتر حرکت کنیم. ساعت
۱۸/۴۰ را نشان مى دهد و ۳۰ دقیقه اى مى شودکه در راه هستیم. به پایین تپه مى رسیم. ارتفاع تپه حدود ۲۰۰ متر است. از پایین پلکانى به نظــــر مى رسد که سنگ هاى سیاه آتشفشانى زیبایى خاصى به آن داده اند. هر چه جلوتر مى رویم عظمت تپه مشهود تر مى شود. شیب مسیر تندتر مى شود اما با شوق رسیدن به بالاى تپه و تماشاى آن قبل از تاریک شدن هوا ادامه مى دهیم و ساعت ۱۹ است که همه بر سطح تپه گندم بریان گام مى گذاریم.
تپه گندم بریان با سنگ هاى آتشفشانى سیاهرنگ کاملاً پوشیده شده است. سنگ ها هر یک به شکلى درآمده اند و فرسایش بادى در طول سالیان دراز صحنه هاى زیبایى را از همنشینى سنگ و شن خلق کرده است. بى اختیار در برابر این شکوه و بزرگى پیشانى بر سنگ هاى سیاه مى ساییم و خالق این همه زیبایى را شکر مى گوییم. توصیف آن سخت و ناممکن است. خورشید در حال غروب کردن است تا فرسنگ ها اثرى از انسان و موجود زنده نیست و ما در دل کویر تنها کسانى هستیم که روى تپه گام برمى داریم.
دقایقى بعد که راه برگشت را در پیش گرفته ایم وقتى به پایین تپه مى رسیم همه جا را شب فرا گرفته است. سکوت و تاریکى در هم تنیده است و ما لحظاتى را سرشار از آرامش تجربه کرده ایم. در مسیر به سختى دو ظرف دیگر آب را پیدا مى کنیم و سیــر مى نوشیم هوا چندان گرم نیست از رود شور در تاریکى و با کمک نور ضعیف تلفن هاى همراه مى گذریم.
۱۹/۴۰ سوار خودرو مى شویم و راه برگشت را در یک شب کویرى پرستاره به سوى شهداد در پیش مى گیریم.
۳۶ کیلومتر را در تاریکى مى پیماییم، با ردیابى اثر لاستیک هاى خودرو که از عصر تازه مانده اند ساعت ۲۲ به جاده اصلى مى رسیم. سفرى همراه با کنجکاوى، دلهره و زیبایى را تجربه کرده ایم. علیرضا پورحسینى مى گوید: گندم بریان و کویر وهم انگیز بود. ابراهیمى نماینده میراث فرهنگى منطقه مى گوید: ما به گرمترین نقطه کره زمین رفتیم و این یک سفر به یاد ماندنى برایم است. یکى دیگر از همراهان مى گوید: در کویر با تمام وجودم خدا را حس کردم و دیگرى مى گوید: تصور نمى کردم گندم بریان به این عظمت باشد.
* چرا گندم بریان
اهالى شهداد به تپه گندم بریان، ریگ سوخته هم مى گویند. یکى از کسانى که سال ها در کویر با کامیون رفت و آمد کرده و به تجارت بین دو منطقه شهداد و جنوب خراسان (بیرجند) پرداخته است. در این باره مى گوید: چون سطح تپه از گدازه هاى سیاه رنگ کاملا پوشیده شده مردم در گذشته ریگ سوخته مى گفتند که هنوز هم رایج است.
رضا عبدالهى با اشاره به سفر کاروان هاى شتر تا دهه
۱۳۳۰ از مسیر کویر لوت به شهداد و خراسان مى افزاید: گفته مى شود کاروانى مجبور به خالى کردن بار گندم خود در این محل شده است. پس از چند روز که از شهداد شترهاى تازه نفس براى حمل گندم و ادامه مسیر مى آورند مشاهده کردند گندم هایشان حالت برشته، بو داده شده یا بریان پیدا کرده است و آن زمان به این تپه گندم بریان هم مى گویند.
* نظر زمین شناسان
یکى از کارشناسان ارشد زمین شناسى سنگ هاى تپه گندم بریان را گدازه هاى آتشفشانى دانست که در اثر فعالیت آتشفشان در سطح وسیعى پخش شده اند. محمد حسین بهجتى تعیین عمر دقیق سنگ ها و تپه را منوط به بررسى بیشتر مى داند و مى گوید: این سنگ ها قلیایى (بازى) و از نوع آذرین بیرونى هستند. او اضافه مى کند: پس از خروج ماگما از دهانه آتشفشان با حرکت دوکى شکل گدازه ها در آسمان، گازها از داخل آنها خارج شده اند که منجر به ایجاد حفراتى در آنها شده است. به اعتقاد وى دهانه آتشفشان در اثر فرسایش از بین رفته است. بیابان شناس معروف و استاد دانشگاه تهران معتقد است گندم بریان شهداد گرمترین نقطه کره زمین است که دماى هوا در سایه آن به
۶۷ درجه سلسیوس مى رسد.
پروفسور پرویز کردوانى که سال ها در کویر لوت تحقیق کرده گفت: رنگ سیاه سنگ ها باعث جذب انرژى خورشید در تابستان به میزان زیادى توسط آنها و بالا رفتن دما مى شود. وى مساحت گندم بریان را
۴۸۰ کیلومتر مربع اعلام مى کند.
* کویر لوت دیگر دورافتاده نیست
با بهره بردارى از جاده شهداد - نهبندان که با
۲۹۳ کیلومتر طول از میان کلوت هاى شهداد در کویر مى گذرد همه دوستداران طبیعت و گردشگران مى توانند از جاذبه هاى کویر دیدن کنند، چنانکه به گفته بخشدار شهداد در تعطیلات نوروزى امسال هم بیش از ۳۰ هزار نفر به شهداد و کویر سفر کردند و ۱۶۷۳ نفر در کمپ گردشگرى کویر اقامت کامل شبانه داشته اند. محمد مؤمنى مى گوید: کمپ گردشگرى کویر با ۳۴ آلاچیق، آب بهداشتى، برق، راه آسفالته و برج هاى نور در ۲۸ کیلومترى شمال شرقى شهداد در مسیر کلوت ها قرار دارد و گردشگران مى توانند در آن استراحت و اقامت کنند.
وى درباره امکان سفر علاقه مندان به گندم بریان گفت: ساخت جاده فرعى به گندم بریان در حال مطالعه و بررسى است و به احتمال فراوان از کیلومتر
۷۵ جاده شهداد به نهبندان یک راه شوسه به طول ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر براى دسترسى گردشگران به تپه تا مهرماه امسال ساخته مى شود. یک توریست فنلاندى که براى دومین بار در ۵ سال گذشته به شهداد سفر کرده کلوت را زیبا توصیف مى کند. «کیموکى روس» خود را عکاس روزنامه «کارجانالو» و ۵۰ ساله معرفى مى کند. او با دوچرخه از کرمان تا شهداد را پیموده و خواستار معرفى جاذبه هاى کویر در سطح بین المللى است.
رئیس مؤسسه طبیعت گردى نیز بر ایجاد زیرساخت هاى گردشگرى در نزدیکى کلوت ها تأکید دارد. محمد على اینانلو به سازمان میراث فرهنگى و گردشگرى پیشنهاد مى کند دو کمپ گردشگرى دیگر در منطقه شهداد بسازد.
عبدالحسین زرگانى از هموطنان اهوازى هم استقبال و راهنمایى گردشگران را خوب دانسته و مى گوید: حضور گشت هاى امدادى هلال احمر تا عمق
۱۵۰ کیلومترى کویر لوت آرامش خاطر را براى گردشگران به ارمغان آورد. اما شهردار شهداد مى گوید: احداث و تکمیل پروژه هاى گردشگرى و رفاهى به اعتبار ویژه نیاز دارد. اسدالله رجبى با بیان اینکه شهداد به یک نقطه گردشگرپذیر تبدیل شده است از مسئولان استانى مى خواهد اعتبارات شهردارى شهداد را افزایش دهند.
بخش شهداد با
۲۴ هزار کیلومتر مربع وسعت ۳۰ هزار نفر جمعیت و ۲ نقطه شهرى در ۹۵ کیلومترى شمال شرق کرمان در همسایگى کویر لوت واقع است.منبع : خبرگزاری ایران زمین   
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
 وبلاگ خورشید نقره ای I AM PERSIAN

O, I am neither a terrorist nor a wife beater, I don't live in a tent and in
the desert and camels are not our ways of transportation.

I speak Farsi, not Arabic.

Iran is pronounced "EERAUN" and not "I - ran" (it's not track & field)

News flash: Iran and Iraq are two different countries; Middle East is a region and NOT a continent.

Belly dancers are NOT strippers (there is no sex in the Champaign room);
Anyway, belly dancing is an Arabic dance, it never came from Iran.

Each time you play a game of chess to improve your intellect, keep in mind
that it was Persians who gave you your game.

Iranian women are just as outspoken (if not more) and liberal as the
European (western) women.

And what the hell is "soccer"?? We also call it Football like every one else
in the world (except Americans).

Iran is the first country on earth to have a lion (male) and a sun
(female) as its symbol; and the colors red, white, and green for a flag.

A beautiful country run by the wrong people, but still is the best part of

Allow me to introduce myself:

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ از هر دری سخنی  سفرنامه نوروز(2) خمین: خمین زادگاه اما م خمینی در فاصله حدود 60کیلومتری محلات قرار دارد اما با این که به نظر می آید به علت زادگاه امام خمینی شهر اوضاع خوبی داشته باشد با محلا ت از نظر توجه قابل مقایسه نیست و معلوم می شود به شهر آنچنان نرسیده اند. میزبان ما در ابتدا ما را به منطقه تفریحی (کوهسنگی ) برد که متاسفانه  مکانی  تمیزی نبود و.........  نشان می داد که به این منطقه تفریحی این شهر هم توجه کافی نشده استبعد از آن به بیت تاریخی امام رفتیم. این بیت که محل زندگی جد ؛ پدر و خود امام بوده است در مرکز شهر خمین قرار دارد ومکانی است تاریخی . این بیت از سه حیاط که از یک زیر زمین بسیار تودر تو و یک طبقه تشکیل شده است. و داری برج وباروی بوده است که یکی از برج ها هنوز پا بر جاست و بطور کلی حکایت می کنند که خانواده امام از حوزه نفوذ قابل توجه برخوردار بوده اند که دارای چنین خانه و مان زندگی بوده اند.اصفهان: برای رسیدن از اصفهان از شهر گلپایگان عبور کردیم شهری که لبنیات و کباب آن معروفیت خاصی دارد اما خب ماز از هردو آن نتواستیم استفاده بکنیم . نزدیک ظهر به اصفهان رسیدم موج رادیو را گوش می کردیم که اعلام می کرد امسال با تدابیری که اندیشه شده است ترافیک چندانی در شهر اصفهان نداریم و..... اما ما که به محظ رسیدن به هسته مرکزی شهر گرفتار ترافیکی شدیم که یک ساعت نیم فقط یک و نیم کیلومتر را رفتیم . بهرجهت کمی از اذان گذشته بود برای ادا نماز به مساجد اطراف میدان نقش جهان رفتیم و دیدم که مساجد در اصفهان کارکرد خودش را از دست داده است و تبدیل به موزه شده و مردم باید بلیط بگیرند و فقط تماشا کنند. آدرسی را در جلوی در زده بود که برای خواندن نماز باید به انتهای بازار بروید .پرسان پرسان آنجا را پیدا کردیم در یک مکان قدیمی که واقعا کثیف و بوی بدی میداد می بایست نماز را می خواندیم. با خود فکر می کردم چرا ما اینقدر به مکان نماز بی اهمیت هستیم آیا آنانی که آن مساجد زیبا را ساخته اند نیت شان جز این بوده است که برای نماز باشد چرا الان ما برای گرفتن کمی پول مسلمانی یمان را زیر سوال می بریم. مگر نماز این قدر کم اهمیت شده که در چنان مکان یهای باید خوانده شود. اصفهانی های عزیز فکر کنید آیا درست است  که مثلا مسجد گوهرشاد- که قدیمی تر و زیبا تر ازآن مساحد است- را هم پولی کنیم و بگویم میراث فرهنگی است و برای دیدن آن پول باید بدهید . شاید اگر حرم اما رضا هم در اصفهان بود باید برای رفتن بلیط تهیه میشد شاید.  
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:٢٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ بهشت دلبهار اومد برفها رو نقطه چین کرد در این شبهای شب بیداری و روزهایی که هوا مثبت ۲ رقم شده آهنگ ملایمی است که همدم من شده. روی شیشه‌ی پنجره‌ی بزرگ هال که زینت خانه‌ی کوچک ماست فهرست کارهایی را که در این چندماه باید انجام بدهم نوشته‌ام. بهانه‌ایست که شهر را و روند ناایستای مردم را بیشتر ببینم و درختانی را که در دوردست ... و آسمانی که این روزهای گرفتاری بدجور آفتابی شده و هوس دوچرخه سواری و قدم زدن در ساحل دریاچه را که آبی تر از هر وقت دیگر است به جانم انداخته... طفل بازیگوش درونم را وعده می‌دهم به فردا ... فردایی که تا بیاید دوباره زمستان شده! گاهی به یاد حکایت آن بازرگان می‌افتم که در جزیره‌ی کیش شبی تا صبح برای سعدی سخنهای پریشان می‌بافت: گاه گفتی: خاطر اسکندریه دارم که هوایی خوش است. باز گفتی: نه ، که دریای مغرب مشوش است؛ سعدیا، سفری دیگرم در پیش است، اگر آن کرده شود، بقیت عمر خویش به گوشه‌ای بنشینم. گفتم: آن کدام سفرست؟ گفت: گوگرد پارسی خواهم بردن به چین که شنیدم قیمتی عظیم دارد و از آن‌جا کاسه‌ی چینی به روم آرم و دیبای رومی به هند و فولاد هندی به حلب و آبگینه‌ی حلبی به یمن و برد یمانی به پارس و زان پس ترک تجارت کنم و به دکانی بنشینم.از طرف دیگر اشتیاق گام زدن در راههای تازه و کاوش در جزئیات یک مساله که شب و روزت را درگیر می‌کند و انتشار یافته‌ها و مشارکت در بحث‌ها آنقدر انگیزه‌ساز است که طفل بازیگوش درونت را به رویای بازیچه‌ای سرگرم کنی... آهنگی که می‌گفتم ساخته‌‌ی تورج شبانخانی است با صدای خودش و متن ترانه را محمد علی بهمنی -که دیر زیاد و عمرش دراز باد- سروده : آهنگبهار! بهار! چه اسم آشنایی
صدات میاد اما خودت کجایی؟

وا بکنیم پنجره ها رو یا نه؟
تازه کنیم خاطره ها رو یا نه؟

بهار اومد لباس نو تنم کرد
تازه تر از فصل شکفتنم کرد

بهار اومد با یه بغل جوونه
عیدو آورد از تو کوچه تو خونه

حیاط ما یه غربیل باغچه ما یه گلدون
خونه ما همیشه منتظر یه مهمون

بهار بهار یه مهمون قدیمی
یه آشنای ساده و صمیمی

یه آشنا که مثل قصه ها بود
خواب و خیال همه بچه ها بود

یادش بخیر بچگیا چه خوب بود
حیف که هنوز صبح نشده غروب بود

آخ که چه زود قلک عیدیهامون
وقتی شکست باهاش شکست دلامون

بهار اومد برفا رو نقطه چین کرد
خنده به دلمردگی زمین کرد

چقدر دلم فصل بهارو دوست داشت
وا شدن پنجره ها رو دوست داشت...  
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ  قائم آل محمد دانه کوچک بود و کسی او را نمی فهمید. سال های سال گذشته بود و او هنوز همان دانه کوچک بود.دانه دلش می خواست به چشم بیاید اما نمی دانست چگونه. گاهی سوار باد می شد و از جلوی چشم ها می گذشت. گاهی خودش را روی زمینه روشن برگ ها می انداخت و گاهی فریاد می زد و می گفت: من هستم، من اینجا هستم، تماشایم کنید.اما هیچ کس جز پرنده هایی که قصد خوردنش را داشتند یا حشره هایی که به چشم آذوقه زمستان به او نگاه می کردند، کسی به او توجه نمی کرد.دانه خسته بود از این زندگی، از این همه گم بودن و کوچکی خسته بود و یک روز رو به خدا کرد و گفت: نه، این رسمش نیست. من به چشم هیچ کس نمی آیم. کاشکی کمی بزرگتر، کمی بزرگتر مرا می آفریدی.خدا دانه کوچک را توی دستش گرفت و گفت: اما عزیز کوچکم! تو بزرگی، بزرگتر از آنچه فکر می کنی. حیف که هیچ وقت به خودت فرصت بزرگ شدن ندادی.رشد ماجرایی است که تو از خودت دریغ کرده ای. راستی یادت باشه تا وقتی که می خواهی به چشم بیایی، دیده نمی شوی. خودت را از چشم ها پنهان کن تا دیده شوی.دانه کوچک معنی حرف های خدا را خوب نفهمید اما رفت زیر خاک و خودش را پنهان کرد. رفت تا به حرف های خدا بیشتر فکر کند.سال ها بعد دانه کوچک سپیداری بلند و باشکوه بود که هیچ کس نمی توانست ندیده اش بگیرد؛ سپیداری که به چشم همه می آمد.سپیدار بارها و بارها قصه خدا و دانه کوچک را به باد گفته بود و می دانست که باد قصه او را همه جا با خود خواهد برد. 
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ ایرباس آهای آهای بهار خانوم .. میایی به خونمون؟؟؟سلامآهای آهای بهار خانوممنم که امدم در خونتون ....... پیغومی دارم براتونآهای آهای بهار خانوممی بینم که دشت و دمن ... دار و چمنکوه و کمر ........ حتی صحرای بی آب و علفدارن دارن شاد می شن ....از غصه آزاد می شننگو؟؟!! تو رفتی پیششون ... سر کشیدی به حالشونآهای آهای بهار خانوم .. ای فصل خوب و مهربوندارم برای تو خبر ... از خونه ای که....؟ دو تا فرشته توش لونه دارندو تا فرشته ای بال شکستهیکی پاشو اونکی از کمر شکستهیکی آهش همه دنیا رو سوزندهاونکی همه صبر ایوب رو پوشندهآهای آهای بهار خانوم .. بهار خوب و مهربون ... اونجا تو فرشته تنهاندارن آه می شکن .. سوز و ناله بر پاسآهای آهای بهار خانوم یکی شون وقتی نشون می ده تلویزیوندار و درخت .... دشت و دمن ..... صحرا و چمنآهی میکشه از ته دل ... می گه یه جمله رو باز سوز دلاین جمله در و دیوار این خونه ... روح من ... تموم هوای این خونهحرف به حرفشو حفظ شدن ... یاکه رکتر بگم ... رومون حک شدهاره آره خودشه .... اون می گهکاشکی بچه میشد و یا که روز آخر عمرم میشد توی چمن و بین این درختها !!! زیر این شکوفه هامی دویدم با خنده هام ... می دویدم با ذوق و شوق .... ......... ( جمله معنا نمیدهبقسه آرزو ها رو)این بدون بهار خانوم .... همین فرشتهه ِ .... پشت در خونه نشسته تا که شاید تو برسی به پات بلندبشه.....باینکه زانوش دیگه نا نداره ... پاهاش بی رمقه....نای راه رفتن نداره....صبر کن هنوز نگفتمت... از اون یکی فرشتههِاونکی کنج اتاقش هنوز ... نشسته ساکت و صبور ... درد می کشه با تموم جوناینقدر گل که نگو تمام فکرش رفتن و راحت شدن بچه هاشدهغم داره صداش و میگره ... قدرت بازو هاشو میگیرهدیگه از  اون یال وکوپال خبری نیست .... دیگه اون زور و بازو خبری نیستدیگه من به گذشته هاش باید بنازم .... ای خدا من چطوری ضعف بازو هاشو ببینمآهای آهای بهار خانوم داره فرودینم تموم میشههنوز نیومدی خونمون ... پس رسم عید دیدنی چی میشه ... سالی یک  بار هم از این دل شکسته ای ما خبر میگیری ....؟؟باز دارم زیادی در میزنم انگاریانگاری صاحب نیست تو خونه انگاریانگاری دلش پیش ما نیست انگاریمی نویسم روی برگ زرد و یخزده تا بدونه کی اون به در خونه‌اش زدهمی نویسم روش با اشک چشم و خون دل ....آمدم نبودی توی خونه..... بهار خانوم با اینکه گوش ندادی به حرف دلم .... اما بدونه دو اون دو تا فرشته که همیشه هستن گلم ..... واسشون باز دوباره در میزنم ... تا بخونه اشون سر بزنی ... در بزنی...
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ٤:۱٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ خزان عشق

 غنچه با دل گرفته گفت: زندگی لب زخنده بستن است گوشه ای درون خود نشستن است گل به خنده گفت زندگی شکفتن است با زبان سبز راز گفتن است گفتگوی غنچه وگل از درون با غچه باز هم به گوش می رسد تو چه فکر میکنی کدام یک درست گفته اند من فکر می کنم گل به راز زندگی اشاره کرده است هر چه باشد اوگل است گل یکی دو پیرهن بیشتر ز غنچه پاره کرده است!        (  قیصر امین پور ) 
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ پارس برگ بهار رویش جوانه ها  بهار، هنگام رویش جوانه ی امید و زندگی بر شاخساران
بهار، ترنم چشمه های زلال و گوارای آب حیات در جویبار طبیعت
بهار، گاه شور و نشاط و طراوت و تازگی
بهار، فصل وصل آفرین دوستی ها و پیوندها
بهار، آغازی دیگر برای دگرگونی دل ها و اندیشه ها
بهار، فرصتی نو برای دوست داشتن و عشق ورزیدن
بهار، یاد کرد عزیزان از دست رفته و شهیدان سرفراز
بهار، رویش برگی دیگر بر درخت زندگی
بهار، درسی نو و شناختی ژرف برای سرسبزی دل و پالایش روان
بهار، امکان فرصتی دیگر برای تجدید عهد و پیمان با آفریدگار زیبایی
بهار، افزایش شوق نیایش و راز و نیاز
بهار، نکوداشت حماسه آفرینان سترگ حادثه های بزرگ
بهار، خط بطلان بر همه ی سردی ها، پژمردگی ها، حسادت ها و نامردی ها

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ اسپنتمان... و پشت حصار ها سنگی موهایش را شانه می زند  و آرام آرام آغوشش را می گشاید تا آبهایی را که بهار می آورد بپذیرد .

تن خویش را به نمناکی آبهای بهاری می سپارد تا خنکای آن را به یادگار همیشه یاد آورد.
از بودن خویش می گذرد در دل خویش با همه سختیش حفره ای ایجاد می کند تا آب جاری شود تا خویشتن خویش را سدی نبیند در برابر آب تا بهار همه جا رود.ما آدمیان همیشه ابرام آب را دلیلی برای شکسن سنگ به میان می کشیم اما نمی دانیم این سنگ است که از وجود خویش می گذرد خود را می شکند تا آب جاری شود بیاییم بهار را با خود شکستن آغاز کنیم تا دگران از این آبهای بهاری بهره برند

 تا ما سدی نباشیم تا ما ...؟

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:٤٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ ماهی سفید کوچولو 

 آهسته آغاز به مردن میکنی اگر خطر نکنی .. چیزی نخواهی .. سفر نکنی ..کتاب نخوانی .. اگر شادی نکنی ... اگر به دنبال نِدای دلت نروی ... اگر از وحشت از دست دادن آنچه که {هست} برای به دست آوردن آنچه که {میتواند باشد} تلاشی نکنی ..

آهسته آهسته مردن آغاز میکنی اگر شغلت تورا آزار بدهد و از آن دست نکشی !
اگر عاشق نشوی .. اگر به دنبال نسیم ندوی ... اگر به دنبال افقهای جدید نروی ...
از من بشنو ... خواهی مُرد اگر یک بارهم که شده ورای مصلحت اندیشی نروی !
تا زندگی ات در لجنزار {روزمرّگی} غرق نشده به خود بیا ...
جور دیگر باش ...
زنگی کن ...
آنچنان که هر ثانیه ات معجرهای باشد درخورِ  ثبت در تاریخ ...
زنده باش !
برای رسیدن به آنچه که تا به حال نداشتی؛ می‌بایست انسانی باشی که تا به حال نبودی ...!
افقهای جدید پشت دریاهای ناشناخنه اند ... خطر کن .. از ساحل آشنا دور شو ..
بگذار {نامنتظره} رخ دهد ...قهرمان داستان زندگی‌ات باش ...مبارزه کن ! شجاع باش !!!  
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ چشم تو واشد  ترجمه می رسد بهار
هنگامه زیبایی زندگی ای تازه
می بارد باران
و خواهد بارید باران.

نهان خواهد شد
خورشیر پشت ابر
گنجشک ها و سینه سرخ ها
              در پی سر پناهی. آن گاه      پرنده ها            از لانه ها                   پر می گشایند                                   با ترنمی تازه.می شکفد            به بوسه خورشید                                غنچه های لطیف.ناگهان        خواهی یافت                      رنگین کمانت را.    
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:٤٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ دروغ شاخداربا تو با تو همه ی رنگ های این سرزمین را اشنا می بینم
با تو همه ی رنگ ها ی این سرزمین مرا نوازش می کنند
با تو کوهها حامیان وفادار خاندان من اند
با تو زمین گاهواره ای است که مرا در اغوش خودمی خواباند
ابر حریری است که بر گاهواره ی من کشیده اند 
و طناب گاهواره ام را مادرم
که در پس این کوه ها همسایه ی ماست
در دست خویش دارد
با تو دریا با من مهربانی می کند
با تو سپیده هر صبح بر گونه ام بوسه می زند
با تو نسیم هر لحظه گیسوانم را شانه می کند
با تو با بهار می رویم
با تو من در عطر یاس پخش می شوم
با تو من در هر شکوفه می شکفم
با تو من در طلوع لبخندمی زنم
در هر تندر فریاد شوق می کشم
در حلقوم مرغان عاشق می خوانم
در غلغل چشمه ها می خندم
در نای جویباران زمزمه می کنم
با تو من در روح طبیعت پنهانم
در رگ جاری ام در نبض
با تو من بودن را زندگی را شوق را عشق را زیبایی رامهربانی پاک خداوندی را می نوشم
با تو من در خلوت این صحرا
در غربت این سرزمین
در سکوت این اسمان
در تنهایی این بی کسی
غرقه ی فریاد و خروش و جمعیتم
درختان  برادران من اند
و پرندگان خواهران من اند
و گل ها کودکان من اند
و نسیم ها قاصدان بشارت گوی من اند
بی تو من .............
دکتر علی شریعتی
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:۳٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ بیا مهربانی را قسمت کنیم!

بیا مهربانی را قسمت کنیم!

پسرک با سیب قرمزی در دست به طرف حیاط دوید و لب باغچه نشست و بازی بچه های همسایه را نگاه کرد. دخترک که از در خانه بیرون آمد چشم به پسرک و سیبی که در دست داشت دوخت .پسرک با ولع سیب آبدار را گاز میزد.دخترک جلو رفت و کنار او نشست و به آرامی گفت: یه گاز بهم میدی؟ و پسرک به تندی از جایش بلند شد و سیب را پشت سرش قایم کرد و بلند گفت: بهت نمیدم.برای خودمه!حالا همه بچه هایی که در حیاط بودند به آن دو نگاه میکردند دخترک خجالت کشید و به سرعت به خانه رفت و در را پشت سرش بست.....چند دقیقه بعد دخترک برگشت در حالیکه در دست خوراکی قرمز رنگی را پنهان کرده بود و گاز میزد. بچه ها ناباورانه به او نگاه میکردند چون با هر گازی که به خوراکی اش میزد قطره های اشک از چشمانش جاری میشدند....چند لحظه بیشتر طول نکشید که دخترک خوراکی اش را به زمین پرتاب کرد و به طرف شیر آب رفت ...پیاز قرمز از دستان کوچکش رها شد و جلوی در بی حرکت ماند در حالیکه جای چند گاز کوچک روی آن دیده می شد....


کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:۳٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ سپهر

 فصل نو    به نام او

بهار است!

فصل نو شدن جسم طبیعت و درصدی جسم انسان و با تمهید دل نو شدن دل و خواست

 روح تازه شدن روح!

تو مگر خودت نیستی؟همانکه با غلتیدن در آغوش احساس چمن مژگانت را تر میکنی و

ممکن است آسمان فکر کند در گریه او گریستی؟پس بهار را از لای سنگی که به خاطر
سرما چاک چاک خورده و تر گشته به خودت هدیه بده تا بفهمم همان خوب همیشگی

هستی!بهار از آن تو و هر که با توست که با شادی تو شاد شود یا نه هرکه که بتوانی
 در مهربانی او را بگنجانی! 
کلمات کلیدی: نوروز
ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ فصل ها و رنگ ها بهار: پوست افرادی که در بهار به دنیا آمده اند، دارای رنگ های طلایی است. بعضی از متولدین این فصل چهره ای عاجی رنگ همراه با لک و کک و مک دارند و بقیه دارای پوستی شفاف و گندمگون می باشند. حتی با وجود کک و مک نیز پوست چهرۀ آن ها شفاف و درخشان بوده و در برابر نور آفتاب قهوه ای رنگ و برنزه می گردد.
نارنجی های روشن، هلویی، انواع رنگ قرمز، زنگاری روشن، صورتی های مایل به هلویی، قرمزهای روشن و درخشان متمایل به نارنجی، طلایی روشن و درخشان، زرد طلایی، خاکستری سایه روشن، قهوه ای متمایل به طلایی، قهوه ای مسی، آبی روشن و درخشان، آبی فیروزه ای، آبی دریایی و آبی لاجوردی روشن تا سبزهای روشن و درخشان متمایل به زرد رنگ های متولدین فصل بهار است، مشکی رنگ متولیدن این فصل نیست.

تابستان: پوست متولدین تابستان دارای زمینۀ رنگ های آبی متمایل به صورتی است. معمولاً پوست اینگونه افراد صاف و روشن و مهتابی بوده و رنگ موها نیز از بور بسیار تند یا خاکستری یا قهوه ای با زمینه رنگ قهوه ای متمایل به قرمز یا خاکستری متغیر است.
انواع رنگ های کمرنگ و صورتی، تمشکی، قرمزهای متمایل به آبی، آبی، بلوطی، زرد لیمویی کمرنگ، بنفش تیره و کمرنگ، بنفش مایل به ارغوانی سیر، سفید ملایم، بژ مایل به آبی، قهوه ای گوزنی، آبی تیره متمایل به خاکستری، آبی روشن مایل به خاکستری، سبزهای متمایل به آبی رنگ های متولدین فصل تابستان است. نارنجی، طلایی و مشکی از رنگ های این فصل نمی باشد.

پاییز: پوست افرادی که در فصل پاییز به دنیا آمده اند، دارای زمینۀ رنگ های طلایی هستند و رنگ موهایشان قرمز یا قهوه ای متمایل به قرمز بوده و پوست چهرۀ آن ها لطیف و شفاف، گلگون رنگ یا طلایی تیره می باشد.
انواع نارنجی، هلویی تیره، زنگاری، قرمز مایل به قهوه ای، قرمزهای تیره و متمایل به نارنجی، طلایی، طلایی متمایل به زرد، طلایی متمایل به کرم، بژ متمایل به طلایی، انواع قهوه ای، آبی، فیروزه ای، انواع سبز، رنگ های متولدین این فصل است.
صورتی، ارغوانی، خاکستری و مشکی جزء رنگ های این فصل به شمار نمی آید.

زمستان: پوست زمستانی ها دارای زمینۀ رنگ های آبی متمایل به صورتی است. رنگ موهای اغلب افراد متولد در این فصل تیره بوده و رنگ چهرۀ آن ها بژ متمایل به خاکستری یا زرد رنگ می باشد.
اکثر رنگ های روشن و درخشان، صورتی های متمایل به آبی روشن و تیره، قرمزهای روشن و درخشان، قرمزهای متمایل به آبی، زردهای روشن، ارغوانی متمایل به قرمز تیره، سفید، بنفش مات، خاکستری متمایل به قهوه ای، خاکستری، مشکی، آبی تیره، آبی روشن، آبی مات، فیروزه ای روشن، سبزهای روشن از رنگ های متعلق به متولدین فصل زمستان است. نارنجی و طلایی از رنگ های زمستانی نمی باشند.

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۳:۳٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ نوشته های ادبیروز بیست و پنجم فروردین ماه را در ایران روز «ملی عطار» نامیده اند. به همین بهانه همایشی با حضور اساتید و دوستداران عطار درمولد وی شهر نیشابور و همچنین در برخی کشورهای جهان برگزار می گردد. جا دارد که ما نیز در بزرگداشت این شاعر و عارف وارسته ایرانی سهمی داشته وحقی را هرچند اندک از گوینده نیشابوری با شناساندن وی به مردم کشورمان ادا نماییم. فریدالدین عطار نیشابوری عارف نام آور ایران در قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجری مطابق با قرن دوازدهم و اوایل قرن سیزدهم میلادی می زیست. در اینجا سخن از پیر سخندان و عارف توانایی است که در دکان عطاری می نشست و به گفته خودش از بام تا شام به مداوای پانصد تن افراد ناتوان و بیمار می پرداخت. به داروخانه پانصد شخص بودند               که در هر روز نبضم می نمودندالبته اشتغال به داروفروشی او را از اشتغال به مطالعات و تحقیق در مباحث عارفانه و عالمانه باز نمی داشت. عطار در «کدکن» نیشابور به دنیا آمد. پدر وی شغل عطاری داشت و در حرفه خود عظیم القدر بود. وی در ابتدا به همراه پدر و در خدمت او در دکان عطاری بسر می برد. پس از درگذشت پدر به تنهایی داروخانه میراث مانده از پدر را اداره می کرد. عطار بدون شک طبیبی ماهر و آشنا با خواص گیاهان و داروهای مختلف و پزشکی دانا برای بیماران و دردمندان بوده و این مطالعات را علاوه بر آن که در کتابها آموخته با استفاده از تجربیات پدر تکمیل نموده است. اما شگفتا که با همه آگاهی عطار بر علوم پزشکی جز بعضی اشارات اثری مستقل از او در این زمینه باقی نیست. نکته گفتنی درباره عطار توجه به زندگی آرام اوست. به طوری که از کودکی پس از آشنایی با علوم و فنون مختلف به سوی طب و حکمت و کلام و علوم دینی و فلسفه و بخصوص به تصوف و عرفان و تفسیر روی آورد. پس با وقوف بر این مطلب افسانه معروفی را که عبدالرحمن جامی در باره انقلاب درونی وی نقل می کند کاملا بی اساس و ساختگی است.جامی آورده که علت توجه عطار و روی گردانی از دنیای مادی آن بود که روزی در دکان عطاری مشغول بود. درویشی آنجا رسید و چند بار درخواست چیزی در راه خدا کرد. عطار توجه نکرد . درویش گفت تو همچون من می توانی مرد؟ عطار گفت بلی. درویش کاسه چوبین خود را زیر سر نهاد و خدا را یاد کرد و مرد. عطار را حال متغیر شد و دکان را بست و به عرفان پیوست. عطار در عرفان از مریدان شیخ مجدالدین بغدادی معروف به خوارزمی بود که او نیز از شاگردان شیخ نجم الدین کبری محسوب می شود. او بنا به رسم مشایخ به سفر پرداخت و از مکه تا عراق افراد زیادی از عرفا را زیارت کرد. در همین ملاقاتها بود که به خدمت شیخ مجدالدین درآمد. سن سی سالگی آغاز بیداری و آشفتگی حال عطار در سیر و سلوک عرفانی و زمانی است که احساس مبهمی او را از گذشت عمر و بر باد دادن آن بر حذر می دارد و برای رسیدن به اسرار طریقت و حقیقت آماده می شود. از این رو پس از رسیدن به کمال معرفت و احاطه وی به دین و عرفان آثاری گرانبها از خود باقی گذاشت. سخن عطار با سوز و شوق و عشق همراه است و از این جهت کلام او را « تازیانه سلوک» نامیده اند. زیرا همواره سالکان راه حقیقت راچون تازیانه به جانب مقصود راهبری کرده است. برای بیان معانی عالی عرفانی سخنانی بی  پیرایه و روان را برگزیده که در عین حال به فصاحت و بلاغت و انسجام متصف است.  محققین عدد این آثار را به تعداد سوره های قرآن یکصد و چهارده اثر می دانند که شاید مبالغه آمیز باشد.اما عطار علت بجا گذاشتن آثار وتالیفات خود را به منظور ثواب آخرت توجیه کرده و در تذکره الاولیاء می گوید«تا از من یادگاری ماند تا هر که بر خواند گشایشی یابد ومرا به دعای خیر یاد دارد و بود که سبب گشایش او مرا در خاک گشایش دهند»                  به نظم در آوردن مثنویهای بسیار و دیوان غزلیات و قصاید و تالیف کتابهای پر ارزش تذکره الاولیاء و منطق الطیر از جمله آثار فکری و ادبی عطار است. تذکره الاولیاء مهمترین اثر عطار می باشد که به نثرتالیف  شده و در آن شرح حال نود و شش تن از مشایخ و بزرگان صوفیه آمده و مناقب و نصایح و سخنان حکمت آمیز آنان با بیانی ساده و دل انگیز ذکر شده است. اثر دیگر عطار «منطق الطیر» می باشد که بحق آنرا تاج مثنویهای او می دانند. منطق الطیر منظومه ایست رمزی و موضوع آن بحث پرندگان از یک پرنده داستانی است بنام «سیمرغ» . به این علت پرندگان اجتماع کردند که برای رسیدن به سیمرغ حرکت کنند. هدهد راهنمایی آنان را پذیرفت. بعد از طی راههای طولانی و دشوار و گذشتن  از هفت وادی که اشاره به هفت مرحله از مراحل سلوک یعنی: طلب، عشق، معرفت، استغنا، توحید، حیرت، فقر و فنا است سرانجام تنها «سی مرغ» بی پروبال و رنجور باقی ماندند و به حضرت سیمرغ (حق) رسیدند. سالها گذشت تا اینکه مورد پذیرش درگاه خداوندی قرار گرفتند. منطق الطیق از شاهکارهای زبان فارسی است که حاکی از قدرت ابتکار شاعر در به کار بردن اسرار و رموز عرفانی و بیان سیروسلوک و آموزش سالکان طریقت می باشد. دیگر آثار عطار عبارتند از: مصیبت نامه، اسرارنامه، خسرو نامه،الهی نامه، مختارنامه و دیوان اشعار است. می گویند:بهاء الدین پدر جلال الدین مولوی در دوران پیری عطار هنگامی که عازم عراق بود به خدمت وی درآمد و عطار نسخه ای از کتاب اسرارنامه را به مولوی که در آن هنگام کودکی خردسال بود هدیه کرد. بی دلیل نیست که مولوی با دارا بودن درجات متعالی بازخود را در برابر عطار اندرخم یک کوچه می داند و او را به منزله «روح» می داند که سنایی دو چشم اوست.عطار روح بودو سنایی دوچشم او                 ما از پی سنایی و عطار آمدیمگفته اند که وی بدست مغولی کافر کشته شده است . مقبره وی در نزدیکی شهر نیشابور باقی بوده و در زمان تیموریان چون رو به ویرانی می رفت به فرمان امیر علیشیر بنای آن مرمت گردید.قطعه زیر از اوست:یافت مرد گور کن عمری دراز               سائلی گفتش که چیزی گوی بازتا چو عمری گور گندی در مغاک           از عجایب هیچ دیدی زیر خاکگفت این دیدم عجایب حسب حال          کاین سگ نفسم همی هفتاد سالگور کندن دید و یکساعت نمرد                      یکدمم فرمان یک طاعت نبرد
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ گروه هنربهار جشن طبیعت است، و طبیعت در جشن بهاری خویش آنقدر زیباست که آدمی را مسحور خویش می کند، آن چنان که  از سخن گفتن باز می ماند و حرف هایش، ناگفته، در ژرفای  جانش انباریده می شود. به جای او گنجشگان پرگو سخن می گویند و زبان گنجشگان یعنی: بهار، برگ، نسیم، عطر.نو شدن دمادم فلسفه بقای عالم امکان است و رمز پایداری و پیوستگی عالم خلق، در جهان آدمی نیز، تذکر یافتن دمادم و همیشگی به حقیقت وجود انسان که نفخه ربانی است و سرشت انسان که محبت خداوندی است، رمز حیات و درک فتوحات قلبی است.همآوایی انسان با نوروز بهار، تجدید حیات باطنی اوست و نوروز آدمی، طلب بهترین و برترین حال ها از خداوند است تا انقلاب عمیق در جان آدمی، به تحول حال او به احسن حال منجر شود.نوروزی دیگر از راه می‌رسد. نوروزی به استواری دماوند، به قدمت استوره، به تازگی برگهای بهاری. نوروزی دیگر از راه می‌رسد تا کوی و برزن و خیابان پر شود از مردمانی که در پی اینند تا زیبایی افزای این جشن کهن باشند.
چه زیباست که هنگام تحویل سال نو؛ این زیباترین ساعات و نابترین لحظات گفتگو با پروردگار در مقابل سفره هفت سین دعای تحویل سال بخوانیم و کلام حق را تلاوت کنیم.  یا مقلب القلوب والابصار؛ پروردگارا تو مقلب القلوب و الابصاری که قلب‏ها را به سمت کمال دگرگون مى‏سازی و چشم‏ها را به سوى خود مى‏دوزی. قلب‏ها چون کرات دگرگون مى‏شوند؛ ولى پس از دگرگونى، باید استوارى یابند؛ اگر قلوب دگرگون شدند و سپس بر   دین الاهى استوار گردیدند، ابصار نیز چنین مى‏شوند؛ زیرا ابصار فرمانبردار قلوبند، پس مددمان کن. یا مدبر الیل و النهار؛ لیل و نهار نماد ظلمت و نورند. اگر تو شب و روز را تدبیر مى‏کنی، ظلمت و نور را هم مى‏آفرینی. پس فقط تو مى‏توانی چنان تدبیر کنی که پرده ظلمت از روى دل کنار رود و نور معرفتش بر آینه قلب بتابد. یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال؛پروردگارا؛ تحویل حال به احسن الحال همان تغییر سوء حال انسان به حسن حال الهى تو است؛ و این تغییر وقتى تحقق مى‏یابد که:از پلیدى گناه رهایى مان دهی، زیرا بدترین حال انسان و پست‏ ترین مقام آدم هنگامى است که در باتلاق گناه فرو مى‏رود.انجام واجبات را چون چراغى فرا راه ما قرار دهی تا ما را به سوى حسن حال الهى رهنمون شود. زنگار صفات پلید را از آینه دلمان بزدایی تا سوء حال ما به حسن حال نگار تبدیل شود.
خدایا شکر ایام شادی و نشاط را نصیبم کن.
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:٥٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  
وبلاگ مرجع

یادم نرفته

یادم نرفته که فروردین چه غوغایی توزندگیم بپا کرد! یادم نرفته ساعت آن زلزله عظیمی روکه زندگیم روتحت تاثیر مقلب القلوب تحویل سال کرد !راستش هنوزبعدازاینهمه سال غبارش رنگ زندگیم روتغییر داده! کاش اونایی که دوستشون دارم اینو می فهمیدند وازهمین دریچه زندگی رو نگاه می کردند !اصلا کاش اونا به من اینو نشون میدادند ومباهات خدا رو به فرشته ها اونا می دیدند!یادم نرفته که همین روزا بود که ستاره ای شدی تا قبله روبهمه نشون بدی! گاهی وقتا منم قبله روازهمون مسیرسبزتومی بینم توانگار تو زندگی فلش خونرنگی شدی که فقط یه چیزرو نشونه گرفته بود واون . . . خدا ودیگر هیچ.به مناسبت شهادت قشنگترین شهید دنیای من!
کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

 وبلاگ حکیم باشی

صبح با صدای هیاهوی گنجشکهای کوچکی که داشتند در پشت بام خانه لانه می ساختند از خواب بیدار شدم . همه شان در تکاپو و جنب و جوش بودند . یکی پرواز می کرد ، یکی پرهای خود را می آراست ، یکی آن طرف تر برای جفت خود دلربایی می کرد ، و دیگری با پر کاهی بر منقار در تجسم کاخی بود که تصمیم به ساخت آن در پشت بام خانه ی کوچک ما گرفته بود .
نگاهم را از پنجره پس گرفتم و به سقف خانه خیره شدم . این گنجشکها هیچ گاه بهار را فراموش نمی کنند انگار . اصلا انگار هیچ موجودی فصول را فراموش نمی کند . یاد روز گذشته ام افتادم که لباس به تن کرده بودم و با ظاهری آراسته قدم به صفحات وبلاگ دوستانم زده بودم . امروز همه ی نوشته ها برایم قابل پیش بینی بود . حتی در جایی پیش از آنکه مطلب نوشته شود من نظرم را نوشتم و از قضا چند لحظه بعد مطلب مرتبط با نظر من در وبلاگ نگاشته شد . این اولین باری نبود که آدمها را یکرنگ می دیدم .
روزگاری تصورم این بود که تغییر فصول سال خلاصه می شود در گردش زمین به دور خورشید ولی انگار اشتباه حدس زده بودم . این همه اتفاق مهم در رفتار ما آدمها رخ می دهد و ما هیچ کدام را منتسب به فصل خاصی نمی دانیم و همه ی گناهها را انداخته ایم گردن گردش زمین . فکرش را بکنید هنوز گردش زمین ما را به بهار نرسانده ولی همه ی ما به نحوی در جنب و جوشیم . نکند عامل ایجاد گردش فصل ها خودمان باشیم؟ نمی دانم خرید لباس های نوی مابهار را به زمین یادآوری می کند یا هدیه دادن لباسهای کهنه مان به فقرا ؟! نمی دانم سردی دلمان زمستان را می آورد یا دلسردی آواره ای که از یاری ما نا امید شده ؟!
امروز هر نوشته ای را می خوانی دارد حساب پس می دهد . شاید     می خواهیم روی افکارمان بنویسیم "بعلت تغییر فصل حساب دفتری نداریم ، تقاضای نسیه نکنید" همه ی ما یک هفته مانده به بهار به دیدار خفتگان در خاک می رویم انگار می خواهیم به آنها یادآوری کنیم فصل جوانه زدن نزدیک است ، بیدار شوید . نمی دانم شاید بهار شکوفا شدن آنها با بهار ما تفاوت دارد .
درست بخاطر می آورم روزی را که همه ی ما در نوشته هامان هندوانه نقاشی کردیم و بلندترین شب را برای خود ساختیم  . خاطرم هست روزی را در اواسط زمستان که همه از سردرگمی عشق فریاد می زندند .
آی آدمها تکان بخورید و به زمین یاد آوری کنید آمدن بهار را . چشمهایتان را باز کنید و نگاه های  خیره به دستانتان را در خیابان ببینید . شکوفه های بهاری را در دستان دخترک مو ژولیده برویانید .
سبزی بهار از خنده های کودک نشسته بر زمین سرد خیابان هاست .     بوسه هاتان کو؟مگر از گونه های پسرک آدامس فروش خیابان مستحق تر کسی را سراغ دارید ؟
یخهای دلتان را آب کنید . بهار را جاری کنید .
آهای اهالی سرزمین چهار فصل ، فصلی نو  برویانید .
انقدر به دید و بازدید دوستان بروید تا آسفالت سیاه خیابان زیر پایتان سبز شود .
انقدر لبخند بزنید تا برق دندانهاتان خورشید را بسوزاند
فصل تازه فرا رسید و یک دنیا آدم برای بهاری شدن در شکوفه خواهند زد .
از خواب زمستانی بیدار خواهیم شد اگر ...

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ تاریخ جشن ها و زبان پارسی 

سفره ی هفت سین نوروزی

پیشینه ی خوان هفت سین

کورش محسنی

  هفت سین که به معنای هفت چیز است که نام آنها با حرف «س» آغاز می شود, یکی از بخش های بنیادین آیین نوروز است که بیشینه ی ایرانیان آن را برپا می کنند و آنها را بر سر خوان سال نو جای می دهند. این سفره بر روی میز یا زمین در اتاقی که ویژ ه ی میهمان است گسترده می شود. بر بالای سفره آینه ای گذاشته می شود و در دو سوی آن شمع دان هایی قرار داده می شود. در پایین آن نسخه ای از قرآن و تنگ آب و ماهی سرخ است. برخی یک کوزه که درونش آب باران گردآوری شده است و یا کاسه ای که دربردارنده ی برگ سبز انار, نارنج, یا شمشاد است به سفره می افزایند.

  ظرف های شیر, گلاب, شکر, تخم مرغ رنگ آمیزی شده(1, 3, 5 یا 7 عدد), سبزه ی آماده شده از پیش, گلدانی از گلهای گوناگون, میوه(سیب, پرتقال, به) شیرینی های گوناگون و آجیل(نخودچی, گندم برشته, برنجک, فندق, گردو, بادام, کشمش) و دست کم شش چیز که با «س» آغاز می گردد نیز, از اجزای تشکیل دهنده ی این خوان رنگارنگ و نغز است.

  چیزهایی که با «س» آغاز می گردند و بر سر سفره جای می گیرند معمولا عبارتند از:

 1- سیر 2- سکه 3- سرکه 4- سمنو 5- سبزه 6- سیب 7- سپند

  چند نکته را باید پیرامون سفره ی هفت سین گوشزد نمود:

 1-به وارونه ی نام سفره ی هفت سین, همواره چیزهای دیگری که با «س» آغاز نمی شود بر سر این سفره گذارده می شود. همچنین می توان گفت که همواره شمار چیزهای سین دار بر سر سفره, بیش از 7 می شود و کمابیش سنجد, سماق, سوهان, سیاه دانه و سرمه نیز بر خوان هفت سین گذاشته می شود.

 2- این سفره تنها ویژه ی نوروز نیست. در بسیاری جاها این سفره در آیین های عروسی چیده می شود. در برخی جاها نیز در شب جشن چله, چنین سفره ای برپا می گردد. در بخشی از کاشان, این سفره در جشن اِسبندی, در 25 بهمن, برابر با روز نخست اسفند در گاهشماری رسمی, چیده می شود.

 3- شماری از مردمان آریایی نژاد و اقوام ایرانی زبان چون کردها, تاجیک ها, ارمنی ها که سهم بزرگی در گستره ی پهناور فرهنگ ایرانی دارند چنین سفره ای با این ویژگی ها, در آیین نوروزی خود فراهم نمی کنند. حتی کردها و زرتشتیان که از محافظه کارترین قشرهای پاسدارنده ی آیین های ایرانی اند نیز دارای چنین رسمی نیستند. هر آینه چندیست که به آرامی این آیین در میان ایشان نیز رواج یافته است.

 4- می دانیم که در زمان فرمانروایی ساسانیان, مردم با رویاندن هفت گونه تخم بر روی هفت ستون به پیشواز نوروز می رفتند و بر سر خوان نوروز خود, سینی هایی دارای هفت شاخه گیاه(گندم, جو, برنج و غیره) و یک گِرده نان درست شده از هفت گونه غله می گذاشتند. ولی تفاوت های بنیادینی میان آن سفره و سفره ی هفت سین امروزی دیده می شود.

  کهن ترین اشاره ای که به چیده شدن سفره ی هفت سین شده, ارجاعی نااستوار است به یک دست نوشته ی کهن پارسی, منسوب به دوران صفوی و مورخان سده ی 19 در گزارش های خودا از آیین های نوروز کمتر به این رسم اشاره نموده اند. تنها Heinrich Brugsch، که در 1860 در تهران بود و جشن نوروز را با برخی جزییات آن شرح داده است، ادعا می‌کند که ایرانیان با کاشتن گل‌هایی با نام‌های آغاز شونده با حرف «س» در باغ‌های‌شان به پیشواز جشن ملی‌شان می‌روند.

 شاید بتوان ریشه های این آیین نغز را در باورهای کهن ایرانیان باستان بازجُست و تا اندازه ای به آن دل استوار بود. اگر کلیت سفره ی هفت سین را بپذیریم پس آن را با امشاسپندان در پیوند خواهیم دید. گستراندن سفره ی هفت سین در شب نوروز و رواج این باور که روان مردگان بر آن فرود می آیند و در آن انباز می شوند, آشکارا آن را با جشن روان ها(فروردینگان) همپیوند می گرداند:

 شیر: گاو و وهومنه/ بهمن

شمع‌ها: آتش پاک و اشه وهیشته (اردی‌بهشت)

سکه‌ها: ثروت و خشثره‌ویرییه (شهریور)

سُنبل: هم هئوروتات (خرداد) و هم امرتات (امرداد)

بیدمشک: آرمیتی/ سپندارمد ، چنان که سپند (اسفند)

آب باران: ایزدبانوی اناهید

سمنو: که برای سفره کاملاً بایسته است و آن چنان نیروبخش قوای جنسی دانسته می‌شود که برخی آن را «نیروی رییس خانواده» می‌خوانند، می‌بایست به اناهید منسوب باشد، چرا که سمنو را تنها زنان تهیه می‌کنند.

ماهی: کر Kara، که در دریای اسطوره‌ای وئوروکشه Vourukasha می‌زیید و جانوران زیان‌بار را می زداید.


    Shapur Shahbazi , “Haft Sin”, in Encyclopaedia Iranica, vol. XI/5, translated by Dariush Ahmadi In:  http://prana.persianblog.ir

* هر گونه برداشت از داده های این تارنگار، تنها با ذکر نام نویسنده و نشانی تارنگار، مجاز می باشد(کورش محسنی)

چامه ی «از ایران بگو» از مصطفی بادکوبه ای 

با من از ایران بگو، ایران پرجوش و خروش ** با من از میهن بگو تا خون من آید به جوش
با من از آزادگی، آگاهی و دانش بگو… ** با من از زرتشت برگو یا اوستا و سروش
با من از اندیشه و   گفتار و کردار   نیکو… ** نکته‌ها برخوان که سازم جمله را آویز گوش
با من از تهمورث و کیخسرو و نرسی بگو … **    یا فرانک  یا فریدون  یا   ز مهر و  مهرنوش
با من از فریاد کاوه، از سیاوش‌ها بگو ** یا کمان آرش  و از جان برآوردن خروش
با من از فریاد خشم بابک و مزدک بگو ** یا ز نوشروان  و از بوذر جمهر  تیزهوش
با من از فرودسی و شهنامه‌ش بخشی بخوان **  تا  به درد  آید  دل  هر  خائن  میهن فروش
 با من از  رستم بگو تا   سربرافرازم چو  کوه ** یا زکورش قصه برخوان تا شود دشمن خموش
   با من از آزادگیهای نژاد جم بگو      ** یا ز بیداری این قوم شریف سخت‌کوش
 با من از گلواژه‌های شعر خیامی بخوان ** تا  که غم  بگریزد و آید زمان عیش و نوش
با من از حافظ بگو تا با غزلجوشی لطیف ** عشق را معنا کند آن طرفه پیر خرقه‌پوش

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ تاریخ جشن ها و زبان پارسی 

جشن چهارشنبه سوری

ریشه ها و آیین ها

کورش محسنی

 جشن سوری یا چهارشنبه سوری, نام واپسین چهارشنبه ی گاهشماری خورشیدی ایرانی است که شب ِ آن با آیین ها نغزی, به ویژه پَرش از روی آتش همراه است. به این جشن ایرانی در جاهای گوناگون، نامهای گوناگونی نیز داده اند: گول چارشمبه (اردبیل)، گوله گوله چارشمبه (گیلان)، کوله چووارشمبه (کردستان)، چووارشمبه کولی (قروه، نزدیک سنندج)، و چارشمبه سرخی (اصفهان). رسمی بسیار نزدیک با آیین پرش از روی آتش به نام Derendez را ارمنیان ایران در روز تعطیل (14 فوریه) برگزار می‌کنند.

 برخی واژه ی سوری را با سور(=مهمانی, جشن) پیوند داده اند و برخی آن را با واژه ی سرخ همپیوند دانسته اند.(مانند گل سوری=گل سرخ). هر آینه انگاره ی دوم استوارتر است و نام سوری اشاره ای است به خود آتش و رنگ سرخ آن. کاربرد اصطلاح «چارشمبه سرخی» در اسپهان و برابر بودن سور و سرخ در گویش های گوناگون ایران نیز, تایید دیگری بر این دیدگاه است.


 بهره گیری از آتش در جشن‌ها، تاریخ و پیشینه‌ای دیرین در ایران داشته است. آیین ویژه ی جشن سوری چنین آغاز می گردد که یک یا دو روز پیش از واپسین چهارشنبه ی سال, مردم برای چیدن بوته های گوناگون, خارشتر, خور, گون و ساقه ی برنج(در گیلان) به بیرون می روند و در شهرها با توجه به محدودیت ها, به صورت دیگری ابزار برپا کردن آتش را گردآوری می نمایند. پسین ِ روز ِ پیش از آغاز چهارشنبه سوری, خار و خاشاک و چوب فراهم آمده در حیاط خانه, یا در میدان روستا, یا در خیابان و کوچه, در یک, سه, پنج یا هفت دسته پشت سر هم گذاشته می شود. پس از فرو رفتن خورشید و یا کمی پس از آن, دسته های چوب و خاشاک سوزانیده می شوند, و هنگامی که زبانه های آتش در تاریکی به رقص درآمدند, مردان و زنان از روی آن می پرند و چنین می خوانند: «سرخی تو از من, زردی من از تو». باور توده ی مردم بر این است که با این کار ایشان, برای همه ی سال در برابر ناخوشی هایی و زیان هایی که انسان را رنگ پریده, زرد, سُست و بیمار می کند, ایمن خواهند شد. در برخی جاها(نایین, انارک, خور, ارومیه) آتش را بر پشت بام می افروزند و در برخی جاها این آیین بر فراز تپه ها و کوه ها انجام می شود.

 پس از اینکه همگی خانواده از روی آتش پریدند, آتش رها گشته تا آرام آرام خاموش شود و یا با آب آن را خاموش می کنند. اگر این آیین در خانه برگزار شده باشد, معمولا دختری که هنوز به سن بلوغ نرسیده است, خاکسترها را جمع می کند و با یک خاک انداز به چهار راهی می برد و درآنجا پراکنده می سازد, سپس به خانه بازمی گردد. و آنگاه این پرسش و پاسخ با خانواده که درون خانه هستند رد و بدل می شود: «کی هستی؟» «منم» «از کجا آمده ای»«از یک جشن عروسی». «چه چیزی آورده‌ای؟» «تندرستی».

جشن ایرانی سوری کمابیش در سراسر ایران مرسوم و معمول است. در بیشتر روستاها, نوازندگان ِ بومی –در زمان برگزاری جشن- ساز ِ همراهی کننده ای را می نوازند. آقا جمال خوانساری نویسده ی سده ی 19م, نواختن سازی را در این روز را, برای دور کردن بدبختی پیشنهاد کرده بود. تا سال 1920م که مردم از داشتن جنگ افزار گرم بازداشته شدند, مردان از شکلیک تیر هوایی به نشانه ی افروخته شدن چوب و خاشاک بهره می بردند.

در جاهایی همچون شیراز ، کردستان و آذربایگان ، آداب و آیین ویژه و کهن تری وجود دارد . برای نمونه، سفره حضرت خضر (ع) و یا آب پاشی در سعدیه که ویژه ی شیراز است و یا سفره های خوراکی رنگینی که در کردستان و آذربایگان آماده می شود.

ریشه ها

 شماری جشن «همسپهمدیم» که پس از اصلاح گاهشماری در زمان اردشیر یکم (40-224 م.)، شش روز پیش از نوروز برگزار می‌شد را ریشه ی راستین جشن سوری می دانند.

 انگاره‌ی آیین آتش شدنی است که, از جشن سده برگرفته شده باشد، که جشنی زمستانی بود که در شب 11 بهمن با شادمانی فراوان و با روشن کردن آتش‌هایی بزرگ در زمین های باز یا بر فراز تپه‌ها برگزار می‌شد. به نوشته‌ی ابوریحان بیرونی، در این روز تعطیل (سده) ایرانیان باستان خانه‌های خود را برای دور کردن بلا و چشم بد، بخور می‌دادند تا این که نزد شاهان رسم شد که در این جشن آتش بیافروزند.

 اینکه شماری انگاشته اند, پریدن از روی آتش یا خواندن شعر «سرخی تو از من, زردی من از تو» رسمی ایرانی نیست و توهین به آتش است, آنچنان درست به نظر نمی آید. بی گفتگوست که در ایران باستان نیز برای از میان بردن جانوران ریز و زیان بار و بیماری های واگیردار از آتش به عنوان یک پاک کننده و زداینده ی ناپاکی ها و بیماری ها بهره می گرفته اند و این کار توهین به شمار نمی آمده است . آیین پریدن از روی آتش نیز ریشه در آزمون آتش دارد. برای نمونه گذر سیاوش از آتش و یا آزمون آتش آذرپاد مهر اسپندان هر کدام نشان از جایگاه آتش و آزمون گذر و پریدن از آتش در فرهنگ باستانی ایران دارد.

فردوسی پیرامون گذر سیاوش از آتش می گوید:

ســیــاوش ســیــه را بــه تــنــدی بــتـــاخـــت ***نــشــد تــنــگ دل جــنــگ آتــش بــســاخـــت
ز هــرســو زبــانــه هــمــی بـــرکـــشـــیـــد***کــســی خـــود و اســـپ ســـیـــاوش نـــدیـــد

 آتش انبوهی بوده و سیاوش هم تیز از آن گذشته است. باید دانست که گامهای اسب هنگام دویدن ریختاری پرش گونه دارد.

 این انگاره که چون در ایران باستان هفته وجود نداشته است, پس وجود نام چهارشنبه بر این جشن، نشانی از ایرانی نبودن آن است نیز بی گمان نادرست است. در ایران باستان هفته وجود داشته است و این سخن سراسر نادرست است. تنها بسنده است به وجود هفت«آهنگ شاهانه»(خسروانی) در زمان ساسانیان اشاره نمود که هر یک در روز ویژه ای از هفته خوانده می شده اند. یا بازی تخته نرد که با بهره گیری از طرحی که ساعات شبانه روز, هفت روز هفته و دوازده ماه سال را بازمی نمود, ابداع شده بود. همچنین اسناد سغدی مانوی به دست آمده, نام های کهن هفت روز هفته را که در دو سامانه ی روزشماری بنیادین به کار می رفته اند گواهی می کنند.

M. Kasheff & ‘A.-A. Sa‘idi Sirjani, “Chaharshanbe-Suri”, in Encyclopaedia Iranica, vol. 4, 1990, pp. 630-632 , translated by Dariush Ahmadi  In:  http://prana.persianblog.ir

* هر گونه برداشت از داده های این تارنگار، تنها با ذکر نام نویسنده و نشانی تارنگار، مجاز می باشد(کورش محسنی)

 + پیوند به این جستار: خبرگزاری ایسنا / انجمن زرتشتیان استکهلم / کانون پژوهش های ایران شناختی

+ احمدی، داریوش ۱۳۸۴: «خاستگاه هفته»

چامه ی «بوی باران» از فریدون مشیری 

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک، شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک
آسمان آبی و ابر سپید ، برگ های سبز بید ،
عطر نرگس ، رقص باد ، نغمه ی شوق پرستوهای شاد ،
خلوت گرم کبوترهای مست، نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت ها، خوش به حال دانه ها و سبزه ها،
خوش به حال غنچه های نیمه باز، خوش به حال دختر میخک ، که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب، خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه ی رنگین نمی پوشی به کام, باده ی رنگین نمی نوشی ز جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست, جامت از آن می که می باید تهیست
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم, ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
 گر نکوبی شیشه غم را به سنگ, هفت رنگش میشود هفتاد رنگ.

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ عرشیان

تقدیم به شهیدان مفقود الاثر

تو اى سبزترین بهار جاوید! اى نشان بى نشان‏ها! اى آیینه نور! اى راز سر به مهر! اى بیکران!

تو آن روز خروشیدى و امروز... باور نمى‏کنم که با آن همه خروش در خاک خفته‏اى! اى که حضور دریایى تو در آسمان‏ها جارى‏تر از رودهاست! هنوز تپش امواج پرخروش غیرتت لرزه بر اندام دشمنان مى‏افکند.

ما خفتگان در ساحلت غرقه به طوفانیم و تو چه آرام، در پهنه بیکرانت، حیرتمان را به نظاره نشسته‏اى. چه زیباست قاب عکس خالى‏ات بر دیوار قلب‏مان. هنوز در صفحه صفحه تاریخ، تفسیر حدیث جاودانگى‏ات را مى‏نویسند و چه زیباست شعر دلتنگى‏هامان.

هنوز کوچه‏ها در انتظار ترنم گام‏هاى سبز تواند. آسمان تاریک شهر در التماس تابش چشم‏هاى توست. اى نور! چگونه در عمق دلواپسى‏هامان تابش‏ات را به خاک بخشیدى. اى تفسیر سرمستى و اى نغمه شوریدگى! نزدیک است پرنده قلبم در کنج تنهایى جان سپارد.

گوش کن! ثانیه‏ها به امید بازگشت تو در تپش‏اند. دل من تفسیر کتابنامه انتظارت را تا انتهاى جاده‏هاى بى کسى از بر کرده است، تا شاید آغاز کنى روزى را مثل آغاز بهار.

باز هم مى‏گویم که دلم منتظر توست.

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ پرشیا 

Haft Sin table in White House

I can surely say, contrary to what American and European politicians say about IRAN and Iranians as a whole, and other political actions against IRAN such as:
Making anti-Iranian films like: Alexander, 300, Never Without My Daughter, and etc; that mostly supported by ethnocentric Zionist regime like Warner Brothers Corporation, and the black propaganda of  American-Zionist “Mercenary Medias” like FOX NEWS; most of West Culture influenced by Persian Culture as you see above.

The West knows better that it's Christmas customa like Santa Claus and Christmas Pine tree, was picked out from Persian Culture when the young Europe had choosen Christianity as it's religion.i



کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ پرشیا 

19th of March equal with first day of Persians new year and Norouz celebration...
Iranians will come back to their ancient history and traditions for about 13 days.
IRAN will change her white cloth (Winter) and wear a new green cloth (Spring).i

*.*Happy New Year*.*
Congratuladion for whole Empire of Persia, from east of Empire (west of China) to west of Empire (Provinces around Mediterranean Sea).

Iranians start the years that are mentioned below:

1) The year 7030 (Aryan Civilization)
2) The year 3746 (Zoroastrian Civilization)
3) The year 2567 (Achaemenid Civilization)
4) The year 1387 (Iranian Civilization since Islam appeared)i

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز
ساعت ۱۱:٠۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٧  

وبلاگ خاک اهورایی

فروردینگان جشن  روانشادی مردگان

در ایران باستان آیین سوگواری حداقل به معنای امروز ایرام وجود نداشت و حتی آیینهایی که  برای بزرگداشت مردگان برگزار می شد جشن نام داشت .

مگر نه اینکه مرگ تولدی دوباره است و مگر نه اینکه مرگ پایان کبوتر نیست ؟

در جشن فروردینگان که امروزه بیشتر به جشن فرودگ معروف است، زردشتیان سر مزار درگذشتگان خود (در تهران به قصر فیروزه، گورستان زردشتیان) می‌روند و برای خشنودی روان‌ها عود و کندر آتش می‌زنند.

 در ایران باستان ، به مناسبت‌های گوناگون جشنی برگزار می‌شد و از آنجا که «جشن» نوعی عبادت به شمار می‌آمد، برگزاری آن رنگ و صبغه دینی به خود گرفته بود.

در باورهای ایرانی، برخی از این جشن‌ها، جشن‌های واجب بود، مانند گاهنبارها که جشن‌های سالگرد آفرینش‌های شش‌گانه (آسمان، آب، زمین، گیاه، چارپای مفید و انسان) هستند و برخی جشن‌های مستحب، مانند جشن‌های برابری نام روز و ماه. در اعتقادات زرتشتی، ماه را به چهار قسمت نامساوی تقسیم می‌کردند و هر روز ماه را با نام یکی از امشاسپندان و ایزدان می‌خواندند. در هر ماه، در روزی که با نام آن ماه همنام می‌شد، جشنی برگزار می‌کردند که برخی از این جشن‌ها از عمومیت و اهمیت زیادی برخوردار بودند و تا امروز اعتبار و اهمیت خود را حفظ کرده‌اند، مانند جشن فروردینگان (۱۹ فرودین)، جشن تیرگان (۱۳ تیر)، جشن مهرگان (۱۶ مهر) و جشن اسفندگان (اسفند ۵).

روز نوزدهم هر ماه «فروردین» نام دارد و نوزدهم فروردین جشنی برگزار می‌شد، به نام «فروردینگان» که به آن «فرودگ» نیز می‌گویند. فروردین به معنای «فروهرها» و ماه فروردین اصلاً ماه فروهرها و این جشن در تجلیل از فروهرهاست.

 فروهر (Frawahr) که صورت اوستایی آن فروشی (Fravashi) و صورت فارسی باستان آن فرورتی (Fra-vrti-) است، یکی از موجودات اساطیری ایران و از بحث‌انگیزترین آنهاست. هر انسانی از پنج عنصر تشکیل شده است: روان، جان (اساس زندگی)، فروشی («خود» آسمانی او)، وجدان و تن. فروهر یا فروشی بخشی از وجود مینوی انسان است که روح محافظ اوست. هر بدی که آدمی بر زمین کند، بر «خود آسمانی او تأثیر نمی‌گذارد و فقط وجود زمینی انسان است که به سبب گناهانش در دوزخ رنج می‌برد. به عبارت دیگر، فروهر روح پاسبان آدمی است که پیش از تولد وجود دارد و پس از مرگ نیز باقی می‌ماند. روان پس از مرگ به فروشی خود می‌پیوندد. از آنجا که فروهرها یکسره پاکند، از یاوران نیروهای اهورایی به شمار می‌آیند و اهورامزدا را در نبرد با اهریمن یاری می‌کنند. آنان همچون «سواران دلاور نیزه به دست» به صف ایستاده‌اند و مانع فرار اهریمن از جهان روشنی می‌شوند که با زور در آن وارد شده بود. در مورد معنای این کلمه نظرات گوناگون ارائه شده است. ظاهر کلمه از پیشوند «فرا_» و بن فعلی «ور» و پسوند اسم مونث‌ساز «تی» ساخته شده است. اما چون بن «ور» معانی گوناگونی در زبان‌های باستانی ایران دارد، در مورد معنای این کلمه اختلاف نظر است. برخی ایران‌شناسان معنای «گزینش» را برای آن در نظر گرفته‌اند و با این معنی، فروهر آن بخشی از انسان است که توانایی گزینش میان خوب و بد را دارد. برخی دیگر «ور» را به معنای «پوشاننده، در برگیرنده» می‌پندارند و «فروهر» را «نگاهبان، پشتیبان» معنا می‌کنند. «ور» به معنای «آبستن کردن» نیز است و با این معنا، می‌توان ارتباط فروهرها را با زاییدن توجیه کرد. چون در مراحل اولیه جامعه آدمی، باور مردم این بود که آنچه باعث آبستنی زنان می‌شود، ارواح نیاکان است. اما پیشنهادی که از همه معقول‌تر به نظر می‌رسد، عقیده بیلی (Bailey)، ایران‌شناس بزرگ،است که این واژه را از بن «ورتی» (varti_) به معنای «دلاوری» می‌گیرد و معتقد است فروهر نماینده روان پهلوانی در گذشته بود که مجسمه دلیری شناخته می‌شد. در این صورت، باید فرض کرد در میان ایرانیان رزمنده، روزگاری آیین پرستش پهلوان رایج بوده و بازماندگان، پهلوانان درگذشته را ستایش می‌کردند تا از نیروی پهلوانی بالقوه آنان کمک و مدد بگیرند. فروهرها را موجوداتی مونث و بالدار و جنگجو می‌دانستند که در آسمان زندگی می‌کنند. از این‌رو، بسیار چست و چالاک‌اند تا در هنگام لزوم با سرعت و شتاب به کمک خویشان خود بشتابند. بازماندگان نیز با خیرات و خواندن دعا موجبات خشنودی خاطر آنان را فراهم می‌کردند. عقیده به فروشی باوری پیش زرتشتی و متعلق به دوران آریایی‌هاست. در اساطیر هند نیز باوری مشابه، با نام «پیتارا» (Pitara) وجود دارد. و جشن مربوط به آنها را موکتاد (Muktad) می‌نامند. زمان بازگشت فروهرها به زمین نیز در نوروز و ماه فروردین با زمانی که در دیگر تمدن‌های هند و اروپایی برای این واقعه قائل بودند (نیمه ماه مارس) تطبیق می‌کند. باوری که محکم و با قدرت به دین زرتشت راه یافت و کاملاً رنگ دینی به خود گرفت. در اوستا، قدیمی‌ترین ذکری که از فروشی‌ها شده است، در یسنای هفت‌هات است. گذشته از این، سرودی مفصل در اوستا در ستایش از فروشی‌ها داریم به نام «فروردین یشت» که یشت سیزدهم و بلندترین یشت اوستاست. در این یشت، هم عناصر بسیار کهن و هم عناصر زرتشتی به چشم می‌خورد و در آن، از فروهر همه پاکان و پادشاهان و پرهیزگاران مشهور یاد شده است. بیش از سیصد و پنجاه اسم در این یشت آمده است. «همه فروشی‌های نیرومند، مقدس و نیک راستان را می‌ستاییم، از گیه مرتن (کیومرث) تا سئوشینت (سوشیانس) پیروزگر» (یشت 13، بند 145). در مصائب و سختی‌ها و ناخوشی‌ها و بیم و هراس باید از فروهرهای نیکان یاد کرد و کمک خواست. فروهر هر یک از نامداران برای رفع بلای مخصوصی خوانده می‌شود، مثلاً فروهر جمشید برای رفع فقر و خشکسالی،‌ فروهر فریدون برای رفع ناخوشی، فروهر گرشاسب علیه دشمن و دزد. فروشی‌ها وظیفه توزیع آب را بر دوش دارند و از این منظر، همکار خرداد،‌ امشاسپند موکل بر آب، هستند. همچنین در نبرد تیشتر، ایزد باران، با اپوش، دیو خشکسالی، یاری‌رسان تیشترند. فروهرها از پیکر گرشاسب نیز که تا هزاره اوشیدرماه در بی‌هوشی به سر می‌برد، محافظت می‌کنند. همچنین ۹۹۹۹۹ فروشی مقدس از سه نطفه زردشت در آب دریاچه کیانسه مراقبت می‌کنند که فرزندان موعود زردشت (اوشیدر، اوشیدرماه، سوشیانس) از این نطفه‌ها به وجود خواهند آمد. فروشی‌ها در هنگام جنگ به یاری می‌شتابند و هنگام صلح کمک می‌دهند. فروشی‌ها نیز چون ایزدان مورد احترام بوده‌اند. از فر و فروغ آنان است که زنان تخمه فرزندان را در زهدان می‌گیرند. از فر و فروغ آنان است که زنان آبستن فرزندان می‌شوند. از فر و فروغ آنان است که زنان باردار آسان می‌زایند.» (فروردین یشت، بند 15). هنوز زردشتیان رسم دارند به هنگام ازدواج، فروشی‌ها را ستایش و نیایش کنند. جشن مربوط به فروشی‌ها از آخرین گاهانبار شروع می‌شد. در دوران باستان، همسپثمیدیه (پهلوی: هماسپسمان) جشن فروهرها بود و ظاهراً در آن هنگام ده روز و ده شب برگزار می‌شد. بعدها همسپثمیدیه به یادبود آفرینش انسان تخصیص یافت. جشن‌های نوروزی و ماه فروردین با فروهرها پیوند خورده است، چون عقیده بر این است که در این ایام سال، فروهرها به زمین فرود می‌آیند و به خانه‌های سابق خویش می‌روند. پس مردم باید برای پیشواز آنان خانه را پاکیزه کنند، برای هدایت آنان آتش بیفروزند و در این روزها، بوی‌های خوش در آتش نهند و روان‌ها را ستایش کنند و اوستا بخوانند تا روان‌ها آسایش داشته باشند و با شادی و نشاط باشند و برکت ارزانی دارند. در این روزها، به هیچ کاری نباید دست زد، مگر انجام وظایف و کار نیک تا اینکه فروشی‌ها با رضایت خاطر به جای‌های خویش برگردند و خوبی بخواهند و در پایان جشن، روان‌ها را بدرود می‌گویند. در روز نوزدهم فروردین، روز جشن فروردینگان مراسم خاصی در بزرگداشت این موجودات مینوی و در بعدی گسترده‌تر، در بزرگداشت روان درگذشتگان برگزار می‌شد که هنوز در میان هموطنان زردشتی، بخصوص در یزد، با تشریفات خاصی برگزار می‌شود. در این جشن که امروزه بیشتر به جشن فرودگ (احتمالاً از فروردگ، «فرورد» صورت فارسی فروشی) معروف است، زردشتیان سر مزار درگذشتگان خود (در تهران به قصر فیروزه، گورستان زردشتیان) می‌روند و برای خشنودی روان‌ها عود و کندر آتش می‌زنند و گل و گیاه و میوه و شمع و لرک بر سر مزار می‌گذارند. لرک مخلوطی است از هفت میوه خشک خام از قبیل پسته خام، بادام خام، فندق خام، برگه،‌ انجیر خشک، خرما، توت. ترکیبات لرک به مناسبت‌های مختلف تغییر می‌کند. لرک مراسم درگذشته با لرک مراسم عروسی و سدره‌پوشی متفاوت است. در لرک شادی، پسته و بادام و فندق بو داده است، انجیر و خرما و توت ندارد و نقل هم حتما به آن اضافه می‌شود. معمولاً برای مراسم عقد (گواگ گیران)، لرک را داخل تور بسته‌بندی و بعد از مراسم بین نزدیکان توزیع می‌کنند. در جشن فرودگ، هفت موبد وارد می‌شوند و می‌نشینند. لرک‌ها را در چادرشب‌هایی می‌ریزند و جلو موبدان می‌گذارند. چند «موبدیار» هم حضور دارند. موبدان شروع به اوستاخوانی می‌کنند،‌ بیشتر هم سرودهایی از فروردین یشت می‌خوانند و به این ترتیب، لرک را تبرک می‌کنند. سپس، موبدیاران چادرشب‌ها را به کمر می‌بندند و لرک را بین مردم تقسیم می‌کنند. اگر کسی هم نذری دارد، در این روز نذرش را میان مردم پخش می‌کند. این مراسم در واقع گونه‌ای دعا یا در اصطلاح مسلمانان،‌ فاتحه دسته جمعی برای شادی ارواح درگذشتگان است. در یزد، این مراسم از ساعت چهار بعدازظهر نوزدهم فروردین به طور مفصل برگزار می‌شود، اما در تهران به دلیل مشغله‌های روزانه مردم، همه نمی‌توانند در یک ساعت مشخص یک جا جمع شوند. از این‌رو، مراسم چند سالی است که منسجم برگزار نمی‌شود و هر زردشتی هر ساعتی از روز مذکور که توانست، برای زیارت قبور به قصر فیروزه می‌رود. فرودگ یا فروردینگان جشنی است برای یادبود درگذشتگان و از آنجا که در دین زردشتی، آیین‌های سوگواری به اشکالی که می‌شناسیم، وجود ندارد، این مراسم به صورت جشن برگزار می‌شود و مردم روان درگذشتگان را هم در شادی خود شرکت می‌دهند.

کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره ،کلمات کلیدی: مسابقه اینترنتی نوروز