جشنواره اینترنتی نوروز

مسابقه و جشن اینترنتی وبلاگنویسی نوروز 87

http://1387sal.persianblog.ir/post/2
ساعت ۸:۱٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۸ فروردین ۱۳۸٧  

 وبلاگ بهار و دلتنگیهایش

قبای تازه به مناسبت عید نوروز *

عید آمد  و ما  قبا ندا ریم        با  کهنه  قبا   صفا   ندارم 

گرد ید  لباس پاره ، پاره         در  پیکر خود  عبا نداریم

مردند تمام  قوم وخویشان       غمخواربه  جز خدا  نداریم

جزگاوبرای کسب روزی       در مزرعه  رهنما   نداریم

خوبست بساط سازو آواز     افسوس که  ما  صدا نداریم

                  در فصل بهار چون کنم چون 

                   دل ازغم یار خون کنم خون

عیدی بدهید فصل عید است         این عید   برای ما سعید است

جمشید جم این بساط را چیده        از جم به عجم مهین نویداست

شیرینی وهفت سین  بیارید         ای  هموطنان  مرا امید  است

قلیان وگلاب ونقل وشربت          با چایی لا هیجان موفید  است

طفلی که  قبای  تازه دارد            در  موسم  عید  روسفید است

افسوس که ما فکل نداریم              امروز  فکل  مد  جدید است

                     در فصل بهار چون کنم چون

                     دل از غم یار خون کنم خون

باید  شب عید را  پلو  خورد        آن  ماهی  شور را جلو خورد

در لحظه ی  با صفای تحویل       با  باقلوا    شکر    پلو خورد

افشرده   به ماهی  آب  نارنج      بس تازه به تازه نو به نوخورد

آن جوجه ی پخته را به یکدم       بلعید،  ندیدمش  چطور  خورد

کو کوی برشته را  ز بشقاب        قاپید  به حالت   چپو    خورد

اندر سر  سفره    مرد  زارع      این شعربخواند و نان جوخورد

                     در فصل بهار چون کنم چون

                     د ل از غم یار خون کنم خون

صد  شکر تمام شد زمستان            شد فصل  بهارو عیش مستان

منقل بکشید  سوی   مطبخ            کرسی  ببرید    از    شبستان

آن  سینی هفت سین بیا رید          با سبزه و  سنجد  و    سپستان

سورنج وسماق وسرکه و سیر        آرید   به صفحه ی    گلستا ن

ریزید      شراب    ارغوانی         اندر     قدح     بلور   مستان

یاد  فقرا     نموده       ناگاه           دیشب   یکی از خد ا پرستان

عریان وبرهنه در شب عید           می گفت  یکی  ز  تنگد ستان

                      در فصل بهار چون کنم چون

                      دل از غم یارخون کنم  خون

یاران چه کنم که کس ندارم         بلبل   شدم    و  نفس   ندارم

خواهم  بگریزم  از   زمانه         اصلا  ره پیش و   پس ندارم

بازاروطن شده  پر از  دزد         یک شحنه ویک عسس ندارم

هرروزعوض شود وزیری         در محکمه   دادرس    ندارم

گُلدسته  باغ عقل   و هوشم         من طاقت خار وخس   ندارم

جز علم  و ترقی و معارف          اندر دل خود هوس    ندارم

عید است وبرای  پختن آش           پول نخود و عدس    ندارم

                    در فصل بهار چون کنم چون

                    دل از غم یار خون کنم  خون

شاعر:

سید اشرف الدین گیلانی   


کلمات کلیدی: نوروز ،کلمات کلیدی: جشنواره اینترنتی نوروز