جشنواره اینترنتی نوروز

مسابقه و جشن اینترنتی وبلاگنویسی نوروز 87

http://blacksmith.persianblog.ir/post/20
ساعت ٩:٢٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ فروردین ۱۳۸٧  

 نوروز 87 و سفر به استان اردبیل   

 بر چهره گل شبنم نوروز خوشست

در طرف چمن روی دل افروز خوشست

خیام

فرا رسیدن سال جدید و نوروز باستانی و تقارن آن با میلاد پیامبر بزرگوار اسلام را تبریک گفته و برای تمامی دوستان و وبلاگ خوانان عزیز آرزوی سلامتی و شادکامی در سال جدید را دارم.

در اولین روزهای سال 87 سفر دو روزه ای را به اتفاق خانواده به استان اردبیل انجام دادم. ساعت 9 صبح مورخ 3/1/87 به طرف آستارا حرکت کردیم.
از رشت به آستارا دو مسیر وجود دارد که می توان یکی از مسیرهای بندر انزلی و فومن را انتخاب کرد که البته ما از مسیر فومن رفتیم.


ساعت 12 ظهر در آستارا (شهر بام های سفالی قرمز) بودیم. از بازار مرزی دیدن کرده و پس از صرف نهار، راس ساعت 30/13 به طرف اردبیل حرکت کردیم. در آستارا نیزاری دچار آتش سوزی شده بود و خاکستر و دوده آن در هوا پخش شده و بر سر و روی مردم می ریخت.


 

مسافت آستارا تا اردبیل بدون توقف و در مدت 150 دقیقه طی شد. در اردبیل از مجموعه شیخ صفی الدین و دریاچه شورابیل دیدن کرده و پس از کمی معطلی در یک پنچرگیری، در ساعت 19 به سوی سرعین حرکت کرده و پس از رسیدن مشغول اسکان در مجموعه پلاژی در نزدیکی آبگرم های گاومیش گلی، ساری سو و بش باجیلار شدیم. ساعت کار اکثر آبگرم های سرعین حداکثر تا ساعت 1 بامداد می باشد.


روز دوم (4/1/87) در سرعین پس از خوردن سرشیر و عسل که از محصولات دامنه های کوه سبلان می باشند، برای بازدید از سایر چشمه های آبگرم منطقه براه افتادیم. این چشمه ها که در خارج از محدوده شهری سرعین واقع شده اند کمتر شناخته شده و بازدیدکنندگان بسیار کمی دارند. از آن میان می توان به چشمه های بوشدی (برجلو)، داغ آتان، دیبسیزگلی و اژدها گلی اشاره کرد. هر یک از آن چشمه ها، افسانه ها و خاطره های بسیاری را در خود نهفته دارند.


البته قبل از آن به روستای جدید یامچی رفته و از سد بالیقلوچای (رود پر از ماهی) و دریاچه پشت آن دیدن کردیم.


بازدید از چشمه های آبگرم معدنی و منطقه زیبای قوشچی در شهرستان نیر تا ساعت 14 طول کشید. پس از آن به اردبیل برگشته و بطرف خلخال حرکت کردیم. حدود 40 کیلومتر که از اردبیل دور شدیم دهی کوچک به نام بودآلالو وجود داشت. سمت چپ حدود 13 کیلومتر راه پر پیچ و خم و پر شیب را طی کرده تا بعد از گذشتن از ده عباس آباد به دریاچه نئور برسیم.
قسمتی از راه از برف پوشیده شده بود و ما مجبور شدیم پیاده ادامه دهیم. ساعت 30/17 کنار دریاچه حفاظت شده نئور بودیم که یخش تازه داشت ذوب می شد. می توانستیم رد موتور سیکلت ها و چهارپایانی که از سطح یخ زده دریاچه گذشته بودند را ببینیم. دریاچه نئور در اواخر اردیبهشت ماه میزبان ماهیگیران آماتوری است که برای شرکت در جشنواره ماهیگیری از خارج و داخل کشور به منطقه می آیند. پس از یک ساعت گشت وگذار و سوزاندن یک بته گون - که در آن هوای سرد خیلی چسبید - بازگشته تا به جاده خلخال برسیم. پس از گذر از شهر گیوی که در دره ای زیبا ساخته شده به خلخال رسیدیم. پس از توقفی کوتاه در خلخال - که به نظر من باید لقب شهر جوانان را به آن داد – براه افتاده و با نزدیک شدن به غروب آفتاب وارد مسیر کوهستانی خلخال به اسالم شدیم. این مسیر 60 کیلومتری بسیار طولانی شد چرا که علاوه بر تاریکی هوا و فقدان تجهیزات نوری در جاده، عرض کم و پیچ های تند و فراوان مسیر و عدم رعایت مقررات و موارد ایمنی توسط رانندگان، ما را مجبور می کرد که با سرعت بسیار کم (سرعت متوسط حدود 35 کیلومتر در ساعت) حرکت کنیم. به دیگران پیشنهاد می کنم قید دیدن شهر گیوی را زده و پس از بازدید از دریاچه نئور به اردبیل بازگشته و از مسیر حیران به آستارا استفاده کنند.


خلاصه اینکه به سلامت به اسالم رسیده و از آنجا به طرف رشت بازگشتیم. ساعت 30/23 در رشت بودیم. جای همه عزیزان خالی.