http://sepia.persianblog.ir/post/92

  وبلاگ سپیافصل نو

سبزها سرخها ،
 ای بالا بلندان رویایی
خانه ی تان آباد که دست کم شما چیزی کم نگذاشته اید
 آفتابتان به وقت اشکهایتان به وقت جوانه زدنتان به وقت
قهر و آشتیتان به وقت


                       شاید آفتاب که بتابد ،

                       رودها که جاری شوند،

                       سایه ها که بگسترند،


 اینجا هم هر چیز و هر کس جای خود رود 
.

 همه چیز ما هم به وقت شود.
 آسمانمان باریدن یادش نرود و

 درختانمان هم میوه دادن!

/ 0 نظر / 19 بازدید