http://sofos.persianblog.ir/post/29

 وبلاگ آمیگو

در توالی فصلها و سالها همیشه این بهار است که به ما میرسد ولی ما هیچگاه به بهار نمی رسیم. این بهاراست که خودش را بر ما تحمیل می کند و ما در بهار بیدار شده و باز به خواب عمیق تری فرو می رویم.

برای رسیدن به بهاراحسن الحال باید به مدد محول و الحال  حول حالنا را تجربه کرد. باید برف نشسته بر قله های افکارمان را که در زمستان وجودمان ما را دچار انجماد کرده با گرمای مقلب القلوب ذوب کرد. باید منتظر روییدن شکوفه های امید بود. باید هزاران باید را انجام داد تا به بهار رسید در بهارزندگی کرد و در بهار مرد.

/ 0 نظر / 24 بازدید